Η Μαρία Λαέρτη, γεννήθηκε και έζησε στην Αθήνα. Κόρη κοινωνικών αγωνιστών με καταγωγή από την Λευκάδα. Ένα υπέροχο και φωτεινό πνεύμα, μια σεμνή όμως διόλου ταπεινόφρων προσωπικότητα.
Η Μαρία Λαέρτη στην Ποίησή της, με τη χρήση πληθώρας από παραδοσιακές, ανανεωμένες και καινούριες ποιητικές φόρμες, επιχειρεί μια βαθύτερη θέαση του κόσμου, και κατά συνέπεια ευρύτερες, εντονότερες και βαθύτερες σχέσεις με την πραγματικότητα. Έτσι, επιτυγχάνει το επιδιωκόμενο: το «Ωραίο». Με τα δικά της λόγια: «η τέχνη του ποιητή δεν είναι να μετατρέψει κάποια σκέψη (προπαντός τ’ απόνερα της σκέψης) σε λόγια (να κάνει δηλαδή εξωτερική χρήση του λόγου), αλλά να μεταφέρει τις εικόνες και τους ήχους, να μεταφέρει στις εικόνες και τους ήχους, με τον πιο δυνατό ζωντανό τρόπο, την βαθύτερη Σκέψη και Συγκίνηση… Γιατί, πράγματι, η φόρμα τη στιγμή του μεγάλου θριάμβου της αυτοκαταλύεται υπέρ της μορφής … Στην ποίηση επιδιωκόμενο είναι το Ωραίο, δηλαδή η απαραποίητη ποιότητα. Η Μάγια γυμνή και ολόκληρη· χωρίς δήθεν και υποκρισίες, μαϊμουδίσματα ή άλλα κόλπα. Έτσι όπως είναι. Ακριβής. Απόλυτη. Γυμνή. Ολόκληρη. Εξ άλλου, όταν το Ωραίο τεντώνεται προς το Υψηλό, το όλον έχει να κάνει με την αίσθηση του κενού» (Μαρία Λαέρτη, «Σημειώσεις για τη μορφή»).
Η Μαρία Λαέρτη, εξέδωσε 6 ποιητικές συλλογές στις
εκδόσεις Δωδώνη («το τατουάζ» 1995, «Ο Κυνηγός» 1996, «Τα Βήματα της Ιστορίας»
1996, «Ερμής ο Χθόνιος» 1997, «Ασφόδελοι και Αίμα» 1999, «Η Μεγάλη Νύχτα»
2006), συνέγραψε κείμενα θεωρητικού και κριτικού περιεχομένου για την Τέχνη,
και συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά, ιδιαίτερα δε με τα «Αιολικά
Γράμματα» του Κώστα Βαλέτα (1939-2026).
Η κηδεία της Μαρίας Λαέρτη θα γίνει την Τετάρτη 15
Απριλίου, ώρα 12.30μμ, στο δημοτικό κοιμητήριο Ζωγράφου.
Στην μνήμη της, αναδημοσιεύουμε κείμενο του επί 35 χρόνια
συντρόφου της Αντώνη Π. Χάλαρη (1949-2024) με τίτλο «Η Ποίηση και τα όπλα της»
ΑΚΕΠ - Γραφείο Τύπου
Μίκα Στάθη
Αθήνα, 8 Απριλίου 2026
«Η ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ»
Του Αντώνη Π. Χάλαρη
Αναδημοσιεύουμε το ποίημα της Μαρίας Λαέρτη "λευκά φεγγάρια" από την ποιητική συλλογή "το τατουάζ", τα ποιήματα "Εμείς" και "ΠΟΝΑΩ" από την ποιητική συλλογή "ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ", και απόσπασμα από το ποίημα «ΚΟΡΗ-ΑΓΓΕΛΟΣ-ΛΥΚΟΣ» από την ποιητική συλλογή “Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΥΧΤΑ”
***
Η ποίηση δεν
"κάνει" οπωσδήποτε πολιτική, με τη φτηνή σημασία, κάνει όμως και
πολιτική με τον τρόπο της
(ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ).
"Μεγάλα μάτια παιδιών
κοιτάζουν βουρκωμένα
την άνιση μοιρασιά.
Αθώα μάτια αμυγδαλένια
κι η πίστη μου αρρωσταίνει" (Μ. Λαέρτη, λαβύρινθος, Ο ΚΥΝΗΓΟΣ)
***
"Η Μ. Λαέρτη από την πρώτη της ακόμα συλλογή
"Το τατουάζ" μας παρουσιάζει τη μεγάλη αρετή των σπουδαίων κειμένων
την πρωτοτυπία. Παράδειγμα: στο υποκείμενο "φεγγάρια" βάζει το
κατηγόρημα: "φαύλα". Ο Ρεμπώ (μετ. Άρη Δικταίου) στο υποκείμενο
σελήνη βάζει το κατηγόρημα "στυγνή". Αυτό αφορά στη φωτιστική της
συμπεριφορά. Θα μπορούσε να το πει κάποιος ναυτικός σε περιπτώσεις κατά τις
οποίες η σελήνη δείχνοντας το μισό της σώμα παίρνει μια ελαφρά χαλκοπράσινη
χροιά κάτι το άγριο ενέχουσα. Το εμψυχωτικό κατηγόρημα "φαύλα" αφορά
στο ήθος της σελήνης. Και είναι κορυφαία έκφραση ultima verbis του βαθμού διαφθοράς της εποχής. Τέτοια η διαφθορά ώστε
διεφθάρησαν και τα φεγγάρια. Ο πληθυντικός υπονοεί τη διάρκεια, όχι κάτι
στιγμιαίο" (ΣΤΑΘΗΣ ΠΡΩΤΑΙΟΣ).
Print 
PDF
