Ανούσιες εξαγγελίες, αγύρτικες πολιτικές

του Κώστα Μπερσή

Πραγματικά κ. Μητσοτάκη, υπάρχει μια ρωγμή κι έτσι μπαίνει το φως μέσα, αλλά δεν είναι το δικό σας. Το δικό σας το φως είναι το φως της κόλασης των μνημονίων που, μαζί με τα μνημόνια του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, κατέστρεψαν την παραγωγική δομή της χώρας και έφεραν δυστυχία και απόγνωση σε πλειοψηφικά τμήματα του ελληνικού πληθυσμού, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσετε τα τοκογλυφικά συμφέροντα της Γερμανικής ευρωζώνης.

Ως «μεγαλόψυχος» ανακοινώσατε αναστολή των πλειστηριασμών για όσο θα κρατήσει η πανδημία του κορονοϊού και τα περιοριστικά μέτρα.

Μεγαλόψυχος κατά τον Αριστοτέλη είναι «ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του άξιο μεγάλων πραγμάτων και είναι πράγματι άξιος μεγάλων πραγμάτων· γιατί ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του άξιο μεγάλων πραγμάτων χωρίς στην πραγματικότητα να το αξίζει, είναι ανόητος».

Διαβάστε περισσότερα...

Δήλωση παραίτησης του Ν. Σακελλαρίου από τη θέση του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας

Διαβάστε περισσότερα...

ΑΚΕΠ: Ενωτική παρουσία του Μετώπου Α-Α στο Σύνταγμα, 21-9-2011

ΑΚΕΠ: Η παρουσία του Μετώπου Α-Α στη ΔΕΘ, 10-9-2011

ΑΚΕΠ - ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Σε καιρούς κοινωνικών αλλαγών,
ότι δεν είναι νέο είναι ολέθριο»
(Σαιν Ζυστ)

1ον) Πανό-επεισόδια
Το πανό του Μετώπου αναρτήθηκε και δέθηκε στα κιγκλιδώματα στην πλατεία ΧΑΝΘ γύρω στις 5.15μμ, στη νότια πύλη της ΔΕΘ προς το Βελλίδειο, εκεί δηλαδή που συνέκλιναν και κατέληξαν όλες οι πορείες -όσες τελικά κατάφεραν να φτάσουν μέχρι εκεί.

Όταν αναρτήσαμε το πανό υπήρχαν πολύ λίγοι διαδηλωτές στην πλατεία ΧΑΝΘ, ενώ υπήρχε μια άνευ προηγουμένου παρουσία των ΜΑΤ και της Αστυνομίας.

Από τις 5.15μμ, που αναρτήθηκε το πανό, μέχρι τις 7.00-7.15μμ, το πανό του Μετώπου πλαισιώθηκε με πάνω από χίλιους διαδηλωτές. Οι περισσότεροι από τους διαδηλωτές αναγνώρισαν ότι το πανό μας ήταν αυτό της πλατείας Συντάγματος, έκαναν ενθουσιώδη σχόλια κι έμειναν μαζί μας μαχητικά και μας περιφρούρησαν ενεργητικά όταν άρχισαν τα επεισόδια. Μάλιστα, 500-600 απ’ αυτούς τους διαδηλωτές ήρθαν μαζί μας όταν φύγαμε από τα κιγκλιδώματα και οπισθοχωρήσαμε προς την οδό Τσιμισκή κλπ., κι επανήλθαν μαζί μας μετά την λήξη των πρώτων επεισοδίων.

Στην πρώτη φάση των επεισοδίων, όταν ήλθε το μπλοκ των αυτοκινητιστών στη ΔΕΘ, το πανό μας έπεσε και καταπλακώθηκε μαζί με τα κιγκλιδώματα. Εδώ ήταν και το πιο συγκλονιστικό σημείο της διαδήλωσης! Πάνω από 100 άγνωστοι σ’ εμάς διαδηλωτές (που δεν ήταν ταξιτζήδες) πέρασαν τα κιγκλιδώματα και μας βοήθησαν ν’ ανακτήσουμε το πανό μας, που, όπως μας έλεγαν, συμβόλιζε και γι’ αυτούς τη σημαία του αγώνα του κινήματος των πλατειών. Εμείς, μόλις ανακτήσαμε το πανό μας, το επισκευάσαμε παραπλεύρως και επανήλθαμε δριμύτεροι, πλαισιωμένοι από αρκετές εκατοντάδες διαδηλωτές, φίλους ή οπαδούς του Μετώπου, και με αναπτερωμένο το ηθικό.

Στη θέση Β όπου αναρτήσαμε το πανό, συναντηθήκαμε με το μπλοκ των αγανακτισμένων (ΚΟΕ, Α/Κ, αμεσοδημοκράτες κλπ.) και το μπλοκ της Σπίθας. Θετική εντύπωση μας έκανε η συναγωνιστική και φιλική συμπεριφορά των συντρόφων από το μπλοκ της Σπίθας.

Όταν τα επεισόδια πήραν μεγαλύτερη έκταση, υποχωρήσαμε προς την παραλιακή και στήσαμε και εκεί το πανό μας. Και εκεί, μας ακολούθησαν αρκετές εκατοντάδες διαδηλωτές.

Τέλος, όταν διαλύθηκαν οι πορείες και απομακρύνθηκε ο πολύς κόσμος, επανήλθαμε στο χώρο της πλατείας ΧΑΝΘ, κι αποχωρήσαμε όταν διαπιστώσαμε κίνδυνο εγκλωβισμού από τις δυνάμεις των ΜΑΤ.

2ον) Αφισοκόλληση
Το βράδυ της Παρασκευής 9-9-2011, έγινε ενδεικτική αφισοκόλληση στις συνοικίες της Θεσσαλονίκης, ιδίως στις εξόδους και εισόδους των συνοικιών προς το Κέντρο, και στους δρόμους που οδηγούν στο Λευκό Πύργο, την παραλιακή, το Βελλίδειο και τη ΔΕΘ, με τις γνωστές αφίσες του Μετώπου.

Όλες οι διαδρομές προς το Βελλίδειο και τη ΔΕΘ, που ακολούθησαν οι πορείες, καθώς και η «κόκκινη ζώνη» περιμετρικά, ήταν επικολλημένες με αφίσες του Μετώπου. Οι αφίσες παραμένουν, από πρόσφατη ενημέρωση που έχουμε, μέχρι και σήμερα (Δευτέρα 12-9-2011), σχεδόν ανέγγιχτες.

Μοιράστηκαν, επίσης, φυλλάδια: το φυλλάδιο του σ. Καπάταη για την «3η Σεπτέμβρη», καθώς και το «χιουμοριστικό» φυλλάδιο «3 ΚΟΥΦΑΛΕΣ Σ’ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ».

3ον) Πολιτικό συμπέρασμα
Δυστυχώς, κι αυτή τη φορά, ο λαός γύρισε την «πλάτη» του στον πολυδιασπασμένο ριζοσπαστικό χώρο και την Αριστερά, και προτιμάει «να ψοφήσει της πείνας», παρά να κοπαδοποιηθεί και να γίνει οπαδός-λάφυρο στους ιδιωφελείς και πολιτικάντικους σχεδιασμούς των μεγάλων ή μικρών τμημάτων του Αριστερού και του ριζοσπαστικού χώρου. Τα μαζικότερα και μαχητικότερα τμήματα των διαδηλώσεων ήταν των αυτοκινητιστών και αυτό των οπαδών του Ηρακλή.

Τί άλλο πια πρέπει να συμβεί, για ν’ αντιληφθούν τα διάφορα τμήματα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου ότι οφείλουν να δράσουν συντονισμένα και ενιαία ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το μνημόνιο και την
τρόικα;

Μήπως, οι αντιμαχίες των διαφόρων τμημάτων του ριζοσπαστικού χώρου, που εκδηλώνονται και στις διαφορετικές συγκεντρώσεις και πορείες ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κλπ., μας θυμίζουν περιστατικά που μόνο από την φιλολογία μπορούν να περιγραφούν ανάγλυφα;

Στο ΧΙV κεφάλαιο του δεύτερου μέρους του "Δον Κιχώτη", ο Ιππότης των Καθρεφτών υποστηρίζει πως νίκησε τον Δον Κιχώτη: «Και τον έκαμα να ομολογήσει ότι είναι πιο όμορφη η Κασιλδέα μου από την Δουλτσινέα του∙ και με αυτή και μόνο την νίκη μου είναι σαν να έχω κερδίσει όλους τους ιππότες του κόσμου, γιατί αυτός ο Δον Κιχώτης που σας λέω, τους έχει όλους νικήσει∙ και αφού εγώ τον νίκησα, η δόξα του, η φήμη του και η τιμή του μεταβιβάστηκαν και πέρασαν στο πρόσωπό μου».

Μανώλης Γρηγοριάδης
12-9-2011

ΥΓ: Το σύνθημα «Τι ώρα είναι; Ώρα να φύγουν» κλπ. του Μετώπου, έγινε το κεντρικό σύνθημα που φώναζαν οι διαδηλωτές στην πλατεία ΧΑΝΘ, ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το μνημόνιο και την τρόικα. Αυτό ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και μια χρήσιμη εμπειρία, για όσους από εμάς βρέθηκαν εκεί. Αδιάψευστος μάρτυρας των όσων αναφέρω, το βίντεο που ακολουθεί:

ΑΚΕΠ- ΔΕΘ 10-9-2011: Το πανό και οι αφίσες του Μετώπου στην "κόκκινη ζώνη"

ΑΚΕΠ- ΔΕΘ 10-9-2011: Το πανό του Μετώπου στην "κόκκινη ζώνη", πριν και μετά από την επίθεση των ΜΑΤ

Το πανό του Μετώπου, στα κιγκλιδώματα της "κόκκινης ζώνης" κατά την επίθεση των ΜΑΤ:

Το πανό των του Μετώπου, σημαία των "αγανακτισμένων" της πλατείας Συντάγματος, πάνω στα κιγκλιδώματα της ΔΕΘ και στο επίκεντρο των επεισοδίων. Βλέπε δελτίο ειδήσεων ΑΝΤ1 (10-9-2011, 20.00) από 5’43’’ ως 6’00’’: http://www.antenna.gr/webtv/watch?cid=0_n_d96_x_b%2f_c_ag%3d

ΑΚΕΠ: Παρέμβαση του Μ. Γρηγοριάδη στο Συντονιστικό ΜΑΑ-5/9/2011, σχετικά με την παρουσία του ΜΑΑ στη ΔΕΘ

ΑΚΕΠ - Γραφείο τύπου

Mέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής : ''Eίμαστε ξύπνιοι.Τι ώρα είναι;΄Ωρα να φύγουν''

Κρίνω σκόπιμο να κάνω, περιληπτικά, ορισμένες επισημάνσεις, προτού πω την γνώμη μου για τον τρόπο που νομίζω πως πρέπει να μετέχει το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής στις φετινές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και την τρόικα, στις 10/9/2011 στη ΔΕΘ.

Πρώτον: Έχει γίνει έθιμο, κάθε χρόνο, με αφορμή την παρουσία του Πρωθυπουργού της εκάστοτε κυβέρνησης στη ΔΕΘ, όπου εκεί, κατά κανόνα, ανακοινώνει και σχολιάζει τις κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησής του, οι πολιτικές δυνάμεις του αριστερού και εν γένει του ριζοσπαστικού χώρου να διαδηλώνουν και να διαμαρτύρονται ενάντια στα εκάστοτε κυβερνητικά μέτρα και τις εξαγγελίες… κυρίως με μια πορεία που ξεκινάει από την Καμάρα ή από το άγαλμα του Βενιζέλου και καταλήγει στο «Βελλίδειο». Στις προσυγκεντρώσεις για την πορεία, αλλά και στην ίδια την πορεία, ο κάθε πολιτικός σχηματισμός, η κάθε συνδικαλιστική οργάνωση που πρόσκειται στη μια ή την άλλη πολιτική παράταξη, φροντίζουν επιμελώς, με τα συνθήματα, τα πανό και την εν γένει στάση τους, να προβάλουν την ιδιαιτερότητά τους και να περιχαρακώνουν, με έντονο τρόπο, τα μέλη, τους οπαδούς και τους φίλους τους. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές, για να μη πω όλες, η αντιπαλότητα που εκδηλώνεται μεταξύ των διαφόρων πολιτικών τμημάτων που μετέχουν στην πορεία, είναι μεγαλύτερη από την αντιπαλότητα που εκδηλώνεται στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Άλλωστε, όπως γνωρίζουμε όλοι, οι διαφορετικοί χώροι εκκίνησης και, πολλές φορές, οι διαφορετικοί χρόνοι που συντελούνται οι πορείες διαμαρτυρίας, την ακραία εχθρότητα μεταξύ των τμημάτων του αριστερού και του εν γένει ριζοσπαστικού χώρου υπογραμμίζουν, και τίποτ’ άλλο.

Δεύτερον: Συνήθως, για να μην πω πάντα, στην πορεία -ή στις πορείες- διαμαρτυρίας, και πριν οι διαδηλωτές καταλήξουν στο «Βελλίδειο», γίνονται προβοκάτσιες και επεισόδια. Τα γεγονότα που ακολουθούν δίνουν πάντα τροφή στην προπαγάνδα του καθεστώτος ενάντια στο μαζικό κίνημα. Έτσι, δημιουργείται κλίμα αποσυσπείρωσης στις κοινωνικές δυνάμεις που εναντιώνονται στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Δυστυχώς, αυτή θα είναι η αναπόφευκτη συνέπεια για το μαζικό κίνημα, για όσο διάστημα ο ριζοσπαστικός χώρος θα εμφανίζεται κατακερματισμένος και ανίκανος να περιφρουρήσει τις λαϊκές κινητοποιήσεις από τις προβοκάτσιες.

Τρίτον: Συνήθως, για να μην πω πάντα, στο «Βελλίδειο» μαζεύεται πλήθος λαού -που θέλει να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην εκάστοτε κυβέρνηση- πολύ μεγαλύτερο από αυτό που συμμετέχει στην πορεία. Είναι εκείνοι που, αφενός, θέλουν ν’ αποφύγουν τις προβοκάτσιες και τα δυσάρεστα, και αφετέρου εκδηλώνουν αυθόρμητα την ανάγκη να εναντιωθούν στη λογική της «κοπαδοποίησης», στον κατακερματισμό των δυνάμεων και στις πολιτικές πρακτικές, που έχουν οδηγήσει το ριζοσπαστικό και το εν γένει δημοκρατικό και προοδευτικό κίνημα στην ήττα, την παρακμή και την κρίση.

Στις σημερινές συνθήκες, η ιδιομορφία της δομικής πολιτικο-οικονομικής κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού, που τον καθιστά επίκεντρο της ψυχροπολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ/δολαρίου-Γερμανίας/Ε.Ε./ευρώ, από την μιά, και η οξύτατη πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική κρίση του αντικαπιταλιστικού κινήματος από την άλλη, επικαθορίζουν και διαμορφώνουν τις σκληρές κι εφιαλτικές συνθήκες της σημερινής συγκυρίας.

Σήμερα, η χώρα μας, η Ελλάδα, και όλα όσα η έννοια αυτή υπονοεί (λαός, πολιτισμός, παραγωγικές δυνάμεις και πλουτοπαραγωγικές πηγές, γεωγραφική έκταση κλπ.) οδηγείται, από το υπερσυσσωρευμένο εγχώριο και πολυεθνικό χρηματικό κεφάλαιο, από τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους δανειστές του ελληνικού κράτους και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους εγχώριους και ξένους, με μαθηματική ακρίβεια, στην καταστροφή. Τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις πολλών γενεών καταπατούνται και αναιρούνται βάναυσα.

«Δεν έχουν μόνο οι τοίχοι αυτιά, έχουν και τ’ αυτιά τοίχους», όπως λέει ένα ξεχασμένο σύνθημα του παρισινού Μάη του ’68.

Αν, ακόμα και τώρα, στις τόσο κρίσιμες για την Ελλάδα και το λαό της συνθήκες, με αφορμή τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη ΔΕΘ, το ριζοσπαστικό και αριστερό κίνημα συνεχίσει να κραδαίνει περισσότερο τις σημαίες της διαφοράς και της αντιπαλότητας, παρά τις σημαίες της ενότητας και του κοινού αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την τρόικα…

Αν, κάθε τμήμα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου θελήσει να χρησιμοποιήσει, γι’ ακόμη μια φορά, εκείνους που θα μετέχουν στις διαδηλώσεις στη ΔΕΘ σαν λάφυρο και σαν επιβεβαίωση της ορθότητας της δικής του στενής άποψης για την κοινωνική προοπτική και για τον τρόπο αντιμετώπισης της καταστροφής που μας απειλεί...

Αν, ακόμα και σήμερα, που οι ανάγκες του αγώνα επιτάσσουν συνεννόηση και σύμπραξη δεν μας συγκινήσουν...

…τότε η κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα θα μας ξεπεράσει και νέες πολιτικές δυνάμεις θα προκύψουν, που θα δώσουν στην αναγκαιότητα του αγώνα μήνυμα, κατεύθυνση και σκοπό.

Γι’ αυτό, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, εμείς, του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, πρέπει και με τη συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβέρνηση Παπανδρέου στη ΔΕΘ, να σπάσουμε αυτή την αρνητική παράδοση. Πρέπει να κάνουμε αυτό που κάναμε και στο Σύνταγμα: να πάμε, δηλαδή, κατευθείαν στις πύλες του «Βελλίδειου» -ή όπου αλλού συγκλίνουν οι πορείες- μαζί με τον πολύ κόσμο, αντί ν’ ακολουθήσουμε κάποια από τις πορείες. Να θελήσουμε, όπως έγινε και με το Σύνταγμα, να «περιχαρακωθούμε» από τον κόσμο, αντί να επιχειρήσουμε να περιχαρακώσουμε εμείς τον κόσμο που μετέχει στις εκδηλώσεις ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Η πρότασή μου δεν είναι «τα κρεμαστάρια που δε φτάνει η αλεπού». 

Όπως τόνισε και ο σ. Α. Αλαβάνος σε σχέση με το Σύνταγμα, τη στάση αυτή, εμείς, το ΜΑΑ, θα έπρεπε να τηρήσουμε ακόμη κι αν ήμασταν η πλειοψηφούσα, οργανωτικά και τακτικά, δύναμη του κινήματος. Ας μην ξεχνάμε πως η πολιτική επιρροή των ιδεών του ΜΑΑ, έτσι όπως εκφράστηκε με το κίνημα των πλατειών «ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ», είναι πολύ ευρύτερη της σημερινής οργανωτικής μας δυνατότητας. Προτείνω, επίσης, να γίνει ενδεικτική αφισοκόλληση στη Θεσσαλονίκη και να μοιραστούν φυλλάδια και προκηρύξεις.

Ο φλογερός Γιακωβίνος επαναστάτης Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ έλεγε: 
«Αυτοί που κάνουν επαναστάσεις στον κόσμο, αυτοί που θέλουν να κάνουν το καλό, δεν πρέπει ν’ αναπαύονται παρά μόνο μέσα στον τάφο». 

Μανώλης Γρηγοριάδης

Αθήνα, 5/9/2011

http://tometopo.gr/index.php/2011-05-13-09-49-30/725-2011-09-07-18-03-29

Η νέα αφίσα του ΑΚΕΠ

ΑΚΕΠ - Γραφείο τύπου

ΑΚΕΠ: Μένουμε Σύνταγμα μέχρι να φύγετε!

ΑΚΕΠ-Γραφείο τύπου

Φυλλάδιο του ΑΚΕΠ, που μοιράζεται στο Σύνταγμα

ΑΚΕΠ: Να πέσει η κυβέρνηση τώρα!

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΑΚΕΠ

ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Η κυβέρνηση Παπανδρέου προσωποποιεί κι εκπροσωπεί πολιτικά τα συμφέροντα της αριστοκρατίας του πλούτου, τα συμφέροντα της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Προσωποποιεί και εκπροσωπεί «το διαβόητο έγκλημα» της δυστυχίας, της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης ενός ολόκληρου λαού.

Η ανάγκη να πέσει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άμεση!

Η ανάγκη να ξεσηκωθεί ο λαός και ν’ ανατρέψει την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άμεση!

Κάθε καθυστέρηση οδηγεί το λαό και τη χώρα στην καταστροφή και τον όλεθρο. Ο χρόνος της αναμονής έχει ήδη τελειώσει!

Η αποφατικότητα του πληθυσμού στα μέτρα μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ, που ανατρέπουν συλλήβδην τα δικαιώματα των δυνάμεων της εργασίας, είναι ακόμα διάχυτη και καθολική. Έχει τον χαρακτήρα του αυθόρμητου, γι’ αυτό είναι διάχυτη και όχι συνεκτική. Εκδηλώνεται περισσότερο ατομικά, και όχι συλλογικά. Απουσιάζει, από αυτήν, η ευθυκρισία, δηλαδή ο πολιτικός προσανατολισμός, η κατεύθυνση και ο στόχος.

Η αναγκαία πολιτική κατεύθυνση, η αναγκαία συνθήκη, που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει και να αναστρέψει τη σημερινή εφιαλτική οικονομικο-κοινωνική και πολιτική κατάσταση, ονομάζεται «ανένδοτος αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την αναίρεση των μέτρων μνημονίου-ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ».

Η πλησμονή των αντικειμενικών κοινωνικών συνθηκών, για τη σύσταση ενός προοδευτικού ριζοσπαστικού μαζικού κινήματος και για συντονισμένη δράση των κοινωνικών ομάδων ισχύος που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση, είναι προφανής.

Η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία, η κοινωνική δικαιοσύνη, με την υπαγωγή του ελληνικού κράτους στα άρθρα 121(4) και 126(9) της συνθήκης της Λισσαβόνας και με την εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου, έχουν ανενδοίαστα φαλκιδευτεί.

Η ανεργία αυξάνεται αλματωδώς. Οι μισθοί, τα ημερομίσθια, οι συντάξεις, μειώνονται δραματικά. Τα μικρομεσαία στρώματα και τα μικρομεσαία αγροτικά νοικοκυριά καθαιμάζουν και ρημάζουν.

Δυστυχώς, όσο περισσότερο διαφαίνεται, ακόμη και δημοσκοπικά, η ανάγκη ενός μεγάλου –και διαρκώς διογκούμενου- τμήματος του πληθυσμού, να υπάρξουν πολιτικές πρωτοβουλίες έξω απ’ τα σημερινά κομματικά σχήματα και τις σημερινές πολιτικές και συνδικαλιστικές περιχαρακώσεις, που, με «το βουερό κέρας του κυνηγού» θα σημάνουν, στο όνομα των γενικών δικαιωμάτων της κοινωνίας, «το κυνήγι» της σημερινής εξαχρειωμένης οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, τόσο περισσότερο ο κοινοβουλευτικός και εξωκοινοβουλευτικός αντικαπιταλιστικός πολιτικός χώρος «κοπαδοποιείται», αλληλοσπαράσσεται και προσφέρει, με τη στάση του αυτή, «καλές υπηρεσίες» στο καθεστώς.

Σήμερα, εκείνο που επείγει δεν είναι η άμεση επίλυση των πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών των διαφόρων τμημάτων του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου, ούτε η άμεση πολιτική-ιδεολογική προγραμματική ενότητα της Αριστεράς. Στις σημερινές συνθήκες, οι πρωτοβουλίες για διάλογο πάνω στα γενικά ζητούμενα και τα δια ταύτα του κινήματος αναδεικνύουν, μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω στα ζητούμενα και τα δια ταύτα της αντιμετώπισης της καταστροφής που απειλεί τους μισθοσυντήρητους και τα λαϊκά στρώματα, τις αλληλοαναιρούμενες και αξεπέραστες ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες αυτών που μετέχουν σ’ έναν τέτοιο διάλογο, οξύνουν τις υπάρχουσες αντιθέσεις, εντοπίζουν και περιχαρακώνουν τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, και δημιουργούν σύγχυση και κλίμα αποσυσπείρωσης στις κατηγορίες του πληθυσμού που πλήττονται από τη σημερινή πολιτική κατάσταση. Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, ούτε η ενότητα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου και της Αριστεράς διευκολύνεται, ούτε οι υποκειμενικές συνθήκες για την αγωνιστική συσπείρωση των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ επιτυγχάνονται.

Επειδή, όμως, οι κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές ηγεσίες του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου φλυαρούν προσχηματικά για «ενότητα», και θέτουν προσκόμματα στον επιβεβλημένο από τις περιστάσεις συντονισμό και συνεννόηση για κοινή δράση ενάντια στα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ, αυτό που επείγει να συμβεί σήμερα, αυτό που θα έπρεπε να έχει συμβεί χτες, δεν πρόκειται να συμβεί ούτε αύριο ούτε μεθαύριο, αν δεν ενισχυθούν και δεν υποστηριχθούν πρακτικά οι πολιτικές πρωτοβουλίες του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής του Α. Αλαβάνου, που αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα ανατροπής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ σαν προϋπόθεση της αναίρεσης των μέτρων μνημονίου-τρόικας.

Το κάλεσμα του Συντονιστικού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής του Α. Αλαβάνου, προς τις δυνάμεις του ριζοσπαστικού και προοδευτικού πολιτικού χώρου, είναι σαφέστατο: «Στην πρωτοβουλία μπορεί να συμμετέχουν ισότιμα όλες οι δυνάμεις, με τις ιδιαίτερες αντιλήψεις τους. Το βασικό που χρειάζεται είναι ένα κεντρικό ενοποιητικό σύνθημα, που να εκφράζει το να τους διώξουμε, κυβέρνηση και τρόικα».

Δυστυχώς, οι ηγεσίες του αριστερού και του εν γένει ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου έχουν αναμετρηθεί με τις σημερινές ιστορικές συνθήκες της οικονομικής κρίσης, και το πολιτικό τους ανάστημα -μέχρι στιγμής- βρέθηκε πιο χαμηλό από τις σόλες των παπουτσιών της ιντελιγκέντσιας του καθεστώτος.

Η σημερινή δυσάρεστη και επιλήψιμη πολιτική στάση της ηγεσίας των τμημάτων του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου μπορεί ν’ αντισταθμιστεί και να συγχωρεθεί, μόνο αν συντελεστεί άμεσα, τώρα, η αναγκαία συσπείρωση γύρω από την κεντρική πολιτική κατεύθυνση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.

Πράγματι, το αίτημα που μπορεί να πολιτικοποιήσει, να ενοποιήσει και να βαθύνει σήμερα τους αγώνες, είναι το αίτημα «να πέσει ΤΩΡΑ η κυβέρνηση Παπανδρέου».

Οι καιροί ου μενετοί. Η προοδευτική διανόηση, οι άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, της επιστήμης και του πολιτισμού, έχουν χρέος, τώρα, που ο κίνδυνος για τη βιωσιμότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι άμεσος και βέβαιος, να υψώσουν το ανάστημά τους, και να συμβάλουν, μαζί με το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, στον ξεσηκωμό του λαού και στην αντιμετώπιση της καταστροφής που μας απειλεί.

«Οι αρχές ενός νέου κόσμου, πάντα τραχιές και πετρώδεις, είναι ανώτερες από την παρακμή ενός κόσμου σε αγωνία, που τραγουδάει το κύκνειο άσμα του».

ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΩΡΑ!

ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Γραφείο Τύπου του ΑΚΕΠ

Μίκα Στάθη

19/05/2011