ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ

Γενικευμένη αυτοδιάθεση ονομάζεται το πολιτικό αίτημα να είναι ο κάθε κοινωνικός άνθρωπος ελευθερόφρων, αυτοπροαίρετος, αυτεπίτακτος και αυτεξούσιος, να απολαμβάνει χωρίς όρους και προϋποθέσεις τα πολιτικοθεσμικά και οικονομικοκοινωνικά μέσα που τον καθιστούν ικανό να μετέχει στον ιστορικά κατακτημένο βαθμό ελευθερίας και στην πολιτισμική ακεραιότητα της ιστορικής ολότητας.

Τρίτη, 9 Μαρτίου 2021

Να συμφωνήσουμε στα ελάχιστα! Να πετύχουμε τα μέγιστα!

του Μάκη Παπαπέτρου

Η πανδημία του Covid-19 και ο τρόπος αντιμετώπισής της στην Ελλάδα και τον κόσμο, καθώς και τα ηθικά και οικονομικά σκάνδαλα που καθημερινά αποκαλύπτονται, καταδεικνύουν την αλήθεια του ότι, σε εποχές που οι παραγωγικές σχέσεις έχουν παρακμάσει κι έχουν γίνει δεσμά στις παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, η σήψη είναι καθολική. Οι "πάνω" εξαχρειώνονται. Οι "κάτω" εξαθλιώνονται. Η εξουσία βυσσοδομεί. Σε τέτοιες περιόδους παρακμής, όμοιες με αυτή που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο, οι ιστορικοί λαοί κατά κανόνα αφυπνίζονται, οργανώνονται και δίνουν ριζοσπαστικές λύσεις στα κοινωνικά προβλήματα.

Σήμερα, ο πλούσιος σε αγωνιστικές παραδόσεις ταξικά διαρθρωμένος λαός της μνημονιακής Ελλάδας διανύει μια από τις πιο εφιαλτικές περιόδους της ιστορίας του.

Οι τοκογλύφοι δανειστές του κράτους -εγχώριοι και ξένοι, οι κερδοσκόποι που ονομάζονται «αγορές», οι κάτοχοι του συσσωρευμένου χρηματικού κεφάλαιου και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, οδηγούν με βεβαιότητα, την Ελλάδα και το λαό της, στον εξανδραποδισμό και στον όλεθρο.

Η εθνική ανεξαρτησία έχει φαλκιδευτεί!  Η λαϊκή κυριαρχία έχει φαλκιδευτεί!  Η δημόσια περιουσία και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας παζαρεύονται και εκποιούνται αντί πινακίου φακής! Οι θεσμικές και οι οικονομικές κατακτήσεις των μισθοσυντήρητων και του λαού έχουν αναιρεθεί!

Επιπρόσθετα, η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από την Τουρκία, με την ανοχή άσπονδων «φίλων» και «συμμάχων» –ιδίως της Γερμανίας, πολλαπλασιάζει τις αβεβαιότητες και τον προβληματισμό για την ορθότητα των στρατηγικών επιλογών και των κατευθύνσεων της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.

Η εφιαλτική σημερινή κατάσταση πρέπει οπωσδήποτε ν’ ανατραπεί. Ο κυρίαρχος λαός πρέπει οπωσδήποτε να υψώσει το ανάστημά του. Πρέπει οπωσδήποτε να μετατραπεί από παθητικό σε ενεργητικό πολιτικό υποκείμενο, δηλαδή σε πολιτικό κίνημα που θα απαιτήσει και θα επιβάλει:

Α) Παύση πληρωμών του εξωτερικού δημόσιου χρέους στους τοκογλύφους δανειστές. Η προτεραιότητα στην κυριαρχία, την επιβίωση και τα δικαιώματα της κοινωνίας έναντι των αξιώσεων των δανειστών, είναι αρχή συμβατή με το Διεθνές Δίκαιο (περί «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» άρθρο 25 παρ. 1 κλπ), πολλές χώρες την έχουν επικαλεσθεί και έχει ενσωματωθεί σε εθνικές νομοθεσίες όπως των ΗΠΑ. Τα μνημόνια «δεν αποτελούν διεθνή συμφωνία» (απόφαση Συμβούλιο της Επικρατείας Ολ 668/2012), επομένως απλώς καταργούνται με άλλο νόμο. Οι δανειακές συμβάσεις, σαν δεσμεύσεις Δημόσιου Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου, υπάγονται κατευθείαν στις ρυθμίσεις και τις πρόνοιες της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (άρθρα 26, 31, 61, 62 κλπ.) και υφίστανται απόλυτη ακυρότητα. Εξάλλου, η απόφαση υπέρ της Ελλάδας το 1936, του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου της  Κοινωνίας των Εθνών, αποτελεί αναμφισβήτητα δεδικασμένο.

Β) «Σεισάχθεια», δηλαδή τη διαγραφή χρεών όλων των νοικοκυριών και όλων των επιχειρήσεων προς το τραπεζικό σύστημα και το Δημόσιο. Η «σεισάχθεια» δεν είναι μέτρο ελεημοσύνης. Η πρόταση για «σεισάχθεια», παρόλο που είναι και δίκαιη και ηθική, είναι κυρίως και πρωτίστως μέτρο οικονομικής πολιτικής -και από μόνη της, και σε συνδυασμό με την πρόταση για «παύση πληρωμών». Είναι αναγκαίο μέτρο οικονομικής ανάπτυξης, που θα συμβάλλει αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της «παγίδας ρευστότητας» που έχει περιπέσει η οικονομία, θα δημιουργήσει «ενεργό ζήτηση», και θ’ αυξήσει την «καταναλωτική παραγωγή» και την «παραγωγική κατανάλωση» των όρων παραγωγής σε όλους τους τομείς της παραγωγής (πρωτογενή, δευτερογενή, τριτογενή).

Γ) Έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των μέσων ανταλλαγής. Η ανάκτηση των νομισματικών εργαλείων άσκησης κρατικής πολιτικής είναι αναγκαία επιλογή. Είναι παράλογο και δεν έχει καμία οικονομική βασιμότητα το γεγονός του ότι, το κράτος δανείζεται «ευρώ», όχι απευθείας από την ΕΚΤ που τα εκδίδει, αλλά με τη διαμεσολάβηση τραπεζών που κερδοσκοπούν τοκογλυφικά. Με την κοινωνικοποίηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος θ’ αποκατασταθεί η νομιμότητα και η λογική. Ας γίνει σαφές: οι ελληνικές τράπεζες έχουν λάβει, από το 2008 έως το 2012, 238 δις ευρώ από το κράτος (σε εγγυήσεις, αγορά μετοχών και παροχή ρευστότητας). Τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών είναι σκανδαλωδώς λίγα αν συγκριθούν με τα κεφάλαια που σίγουρα ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο.

Δ) Η δημόσια περιουσία να παραχωρηθεί και να αξιοποιηθεί παραγωγικά από τα ασφαλιστικά ταμεία. Η περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων έχει λεηλατηθεί. Αναφέρουμε, για παράδειγμα, το νόμο Μαρκεζίνη (ΑΝ 101/1950, 31/12/1950) -που οδήγησε σε υποχρεωτική δέσμευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων από την Τράπεζα της Ελλάδας με μηδενικές αποδόσεις, το «τζογάρισμα» στο Χρηματιστήριο, το πρόσφατο κούρεμα που υπέστησαν στο πλαίσιο του PSΙ κλπ. Η παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας στα ασφαλιστικά ταμεία και η παραγωγική αξιοποίησή της, είναι, ταυτόχρονα, και πράξη δικαιοσύνης και μοχλός οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Θα συμβάλει στην αύξηση του ΑΕΠ,  θα τροφοδοτήσει με έσοδα τον κρατικό προϋπολογισμό, θα συμβάλει στην αύξηση των θέσεων εργασίας και θα δημιουργήσει συνθήκες για μεγαλύτερες συντάξεις, ποιοτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αξιοπρεπή επιδόματα ανεργίας σε όλους τους ανέργους κτλ.

Έχουμε την πεποίθηση πως, η σημερινή Ελλάδα έχει τις αντικειμενικές και υποκειμενικές δυνατότητες να μην υπάρχει ούτε ένας στη χώρα φτωχός, ούτε ένας δυστυχισμένος, ούτε ένας καταπιεστής.

Για να γίνουν, όμως, οι δυνατότητες της χώρας κοινωνική ικανότητα να εξαλειφθεί η φτώχεια και η δυστυχία με οικονομική ανάπτυξη, πλούτο, πολιτισμό, είναι απαραίτητο τα τμήματα του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, οι κοινωνικές ομάδες ισχύος που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση να ενεργοποιηθούν, να συνειδητοποιήσουν τα πραγματικά τους συμφέροντα και να ενοποιηθούν.

Είναι βέβαιο, οι μισθοσυντήρητοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού, οι αγρότες, οι βιοτέχνες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, ακόμα και οι ιδιοκτήτες μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, που καταστρέφονται από τη σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση, είτε είναι δεξιοί, είτε είναι αριστεροί, είτε είναι κεντρώοι, στη σημερινή συγκυρία αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα «επιβίωσης». Οφείλουν, λοιπόν, από καθήκον προς τον εαυτό τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους, την κοινωνία, να παραμερίσουν τις συντεχνιακές και πολιτικές τους διαφορές και να ενεργοποιηθούν, να συντονιστούν και να συμπράξουν στον κοινό αγώνα για το κοινό συμφέρον.

Γράφει ο Ένγκελς σε επιστολή προς τον Μπερνστάιν: «Δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε παρά μόνο αν τουλάχιστον ένα μέρος της μπουρζουαζίας υποχρεωθεί, από εσωτερικά ή εξωτερικά γεγονότα, να προσχωρήσει σε ένα πραγματικό κίνημα» κλπ.

Στη σημερινή, λοιπόν, ζοφερή μνημονιακή και κατεξοχήν ανελεύθερη πραγματικότητα, που σίγουρα οδηγεί σε καταστροφή τον λαό και τη χώρα, οι πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός αντιμνημονιακού, δημοκρατικού, προοδευτικού, πατριωτικού κινήματος, αποτελούν πολιτική και ιστορική ανάγκη.

Η μάχη που οφείλουμε να δώσουμε σήμερα για να εξαλειφθεί η δυστυχία που πηγάζει από τη φτώχεια, να εξαλειφθεί η καταπίεση και ο καταναγκασμός που στηρίζεται στην ανάγκη της επιβίωσης, δεν είναι αγώνας κατά του πλουτισμού από «υγιή» και κοινωνικά αποδεκτή επιχειρηματική δραστηριότητα –κρατική, συνεταιριστική, συνεργατική, ιδιωτική- αλλά πρωτίστως είναι μάχη κατά της φτώχειας, της δυστυχίας, της καταπίεσης. Το αντίθετο στις σημερινές συνθήκες θα ήταν ανεδαφικό, ουτοπικό και ατελέσφορο.

Σήμερα, η πολιτική θέσεων, χωρίς να αντιστρατεύεται την πολιτική ελιγμών, είναι κατά τη γνώμη μας διαλεκτικά ορθή, επειδή λαμβάνει υπ’ όψιν την ανωριμότητα του υποκειμενικού παράγοντα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Μια χώρα θεωρείται και είναι ανεπτυγμένη πολιτισμικά, όταν μπορεί να εξασφαλίσει, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες της το ελάχιστο, πάνω από τα όρια της φτώχειας, εγγυημένο εισόδημα και το θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να μετέχουν στα αγαθά της επιστήμης και του πολιτισμού. Η δυστυχία, η καταπίεση, δεν είναι αποκλειστικό προϊόν της φτώχειας. Προέρχεται επίσης και από την κοινωνική αδυναμία του προσώπου να ασκεί και να αναπτύσσει τις ικανότητες του, να δημιουργεί.

Πρόσω ηρέμα! Ναι, πρόσω ηρέμα!

«Ο μόνος δρόμος που μας απομένει τώρα είναι ο κίνδυνος […].
Πρόσω κατά πάνω στον κίνδυνο. Δε γίνεται αλλιώς.
Ή θα συνθηκολογήσεις και θα μείνεις από τους εδώθε ή θα περάσεις πέρα. Προσοχή. Κανένας μην λιγοψυχήσει.
Τα χέρια στο τιμόνι. Κιόλας ένα μήνυμα δ ι ή γ η ν ο υ οξυγόνου φτάνει ως εμάς. Προσοχή. Θάρρος.
Έφτασε ο καιρός να επαληθευτούμε.
Τα χέρια στο τιμόνι. Πρόσω.
 Πρόσω ηρέμα προς το μη θολούμενον, το άτρεπτον, το γυμνόν, το φαίνον, το αυτώ καταληπτόν, το αναλλοίωτον...» (Οδυσσέας Ελύτης)

Μάκης Παπαπέτρου, Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΠ
 

Σχόλιο 1. Παραπέμπουμε σε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο κείμενο της καθηγήτριας Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη ("ΕΣΤΙΑ", 10-3-2021) για την οικονομικο-κοινωνική κατάσταση της χώρας (δημόσιο-ιδιωτικό χρέος κλπ.), δημοσιευμένο και στην ΙΣΚΡΑ:

"Η παραγραφή χρέους-Η μοναδική οδός σωτηρίας μας"

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2021

Πισσαρίδης : «Να διαγραφούν τα χρέη προς την ΕΚΤ»

Ακόμη και ο Χ. Πισσαρίδης αντιλαμβάνεται την ανάγκη διαγραφής του χρέους: «Ως Έλληνας πρέπει να είμαι υπέρ (της διαγραφής χρέους)».

Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2021

Το τριαντάφυλλο και το αγκάθι

«Και μια στάλα απ` το αίμα πέφτοντας
πέταλά μου ματωμένα
θα χαθεί μέσα στο χρώμα σας
θα γενεί μαζί σας ένα...»


Στις σημερινές μνημονιακές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες,

οι πολλοί: οι μισθοσυντήρητοι και οι άνεργοι, καθώς το κοριτσάκι από το πρωτοχρονιάτικο παραμύθι του Άντερσεν, «ανάβουν σπίρτα» για να ζεσταθούν, να επιβιώσουν.

οι αρκετοί: τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού, «ανάβουν σπίρτα» για να ζήσουν το όνειρό τους, να διώξουν τον εφιάλτη της πραγματικότητάς τους -έστω και για λίγο.

οι ελάχιστοι: η προοδευτική διανόηση, άνθρωποι των γραμμάτων, της επιστήμης και του πολιτισμού, «ανάβουν σπίρτα» για να φωτίσουν τον «δρόμο», τη σκέψη.

Οι τρεις αυτές κατηγορίες, τα πολιτικοποιημένα και αντιμνημονιακά τμήματά τους, είναι καιρός να συντονιστούν μετωπικά, για να ανάψει επιτέλους η φλόγα του αγώνα που στοχεύει στην εξάλειψη της φτώχειας, της δυστυχίας, της καταπίεσης, και δίνει μορφή στον ακοίμητο και συνυφασμένο με την κοινωνική φύση του ανθρώπου πόθο και βούληση για ελευθερία.

Αν, λοιπόν, η ελευθερία νοείται

α) σαν λαχτάρα της ανθρώπινης υποκειμενικότητας να υπερβεί πρακτικά τους καταναγκασμούς των υπερκείμενων νόμων και νομοτελειών της πραγματικότητας (...)

β) σαν δράση ενάντια σε κάθε αρχή, εξουσία, κοινωνικο-οικονομική δύναμη ή δομή που αντιπροσωπεύει την εκμετάλλευση, την καταστολή και την καταπίεση (...)

γ) σαν υποκειμενική ικανότητα του ανθρώπου για εξουσία πάνω στην εξωτερική φύση, τις κοινωνικές νομοτέλειες και τον εαυτό του (...)

δ) σαν θρίαμβος της υποκειμενικής βούλησης και δράσης να θέτει, να σχεδιάζει και να κατακτά στόχους που δεν αντιφάσκουν προς την αναγκαιότητα αλλά την εμπεριέχουν και την ξεπερνούν (...),

τότε, στη σημερινή ζοφερή μνημονιακή και κατεξοχήν ανελεύθερη πραγματικότητα, που σίγουρα οδηγεί σε καταστροφή τον λαό και τη χώρα, οι πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ενός αντιμνημονιακού, δημοκρατικού, προοδευτικού, πατριωτικού κινήματος, αποτελούν πολιτική και ιστορική ανάγκη.

Δυστυχώς, οι ηγεσίες των ριζοσπαστικών αντιμνημονιακών δυνάμεων έχουν αναμετρηθεί με τις σημερινές συνθήκες της μνημονιακής Ελλάδας, και το πολιτικό τους ανάστημα -μέχρι στιγμής- έχει βρεθεί πιο χαμηλό από τις σόλες των παπουτσιών της παρηκμασμένης σημερινής ιντελιγκέντσιας του καθεστώτος.

«Σήκω προφήτη, άκουγε και βλέπε,
 το θέλημά μου πράττε καθώς θα σ` οδηγεί
 κι όπου διαβαίνεις, θάλασσα και γη,
 κάμε του ανθρώπου την καρδιά ο λόγος να την καίει»
                                                                     Αλεξάντρ Πούσκιν
 
Αθήνα, 1/1/2021 
ΑΚΕΠ - ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μίκα Στάθη

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2020

Ο Ομπάμα θεμελιώνει την απαίτηση παραγραφής του ελληνικού χρέους

της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

(απόσπασμα)

Το ζητούμενο είναι τώρα πως θα μπορέσει η Ελλάδα να επωφεληθεί από την επίσημη δημοσιοποίηση των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν εναντίον της. Θα έλεγα ότι η απάντηση είναι μία και είναι η απαίτηση άμεσης παραγραφής του χρέους. Να προσθέσω, ότι η περίοδος που διανύουμε, με το χάος που προκαλεί ο ιός, είναι θετική για την ευόδωση ενός τέτοιου αιτήματος, δεδομένου ότι έχει εγκαταλειφθεί πλήρως η νομισματική και δημοσιονομική ορθοδοξία, και έχει επικρατήσει το "χρήμα από ελικόπτερο".

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στο SLpress.gr

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2020

Μνημόνια: Ο περιφρονημένος άνθρωπος

της Μίκας Στάθη

"....κάνουν τον άνθρωπο ένα ον ταπεινωμένο, υποδουλωμένο, εγκαταλλειμένο, περιφρονημένο"
 
Από άκρη σε άκρη, στην Ελλάδα των μνημονίων, ακούγεται καθημερινά και αδιαλείπτως «η φωνή» των τοκογλύφων δανειστών, εγχώριων και ξένων, της ευρωζώνης:
Το δημόσιο χρέος πρέπει ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ να αποπληρωθεί. Στην πυρά του δημόσιου χρέους, η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, τα ατομικά και ανθρώπινα δικαιώματα, οι ατομικές ελευθερίες, οι θεσμικές κατακτήσεις αιώνα, η δημόσια και ιδιωτική περιουσία.
Το ιδιωτικό χρέος πρέπει ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ να αποπληρωθεί. Στην πυρά του ιδιωτικού χρέους, οι μισθοί που κατάσχονται, οι συντάξεις που ληστεύονται, οι κατοικίες που εκπλειστηριάζονται, τώρα και ολόκληρη η ιδιωτική περιουσία που... παραχωρείται!!!

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2020

Ανούσιες εξαγγελίες, αγύρτικες πολιτικές

του Κώστα Μπερσή

Πραγματικά κ. Μητσοτάκη, υπάρχει μια ρωγμή κι έτσι μπαίνει το φως μέσα, αλλά δεν είναι το δικό σας. Το δικό σας το φως είναι το φως της κόλασης των μνημονίων που, μαζί με τα μνημόνια του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, κατέστρεψαν την παραγωγική δομή της χώρας και έφεραν δυστυχία και απόγνωση σε πλειοψηφικά τμήματα του ελληνικού πληθυσμού, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσετε τα τοκογλυφικά συμφέροντα της Γερμανικής ευρωζώνης.

Ως «μεγαλόψυχος» ανακοινώσατε αναστολή των πλειστηριασμών για όσο θα κρατήσει η πανδημία του κορονοϊού και τα περιοριστικά μέτρα.

Μεγαλόψυχος κατά τον Αριστοτέλη είναι «ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του άξιο μεγάλων πραγμάτων και είναι πράγματι άξιος μεγάλων πραγμάτων· γιατί ο άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του άξιο μεγάλων πραγμάτων χωρίς στην πραγματικότητα να το αξίζει, είναι ανόητος».

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2020

Σφοδρή αντίδραση σωματείου BARECA για τον ξαφνικό θάνατο στην Εστίαση

Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση των μέτρων για το κλείσιμο των καταστημάτων Εστίασης, το σωματείο BARECA εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Κρυφές παγίδες για τους επενδυτές φέρνει το τέλος στη λιτότητα

Γιατί η ροή τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεν συνεπάγεται αυτόματα «καλά νέα» για μετοχές και ομόλογα. Ο μονόδρομος στήριξης της οικονομίας και οι παγίδες. Η στροφή που θα οδηγήσει σε... ξεσκαρτάρισμα.


του Mohamed El-Erian*

Υπήρξε μια μεγάλη στροφή στην παγκόσμια οικονομική σκέψη για τη λιτότητα. Αυτό έγινε εντυπωσιακά εμφανές κατά τις ετήσιες συνόδους του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στις αρχές του μήνα.

Σε μεγάλη αντίθεση με αυτό που το ΔΝΤ και άλλοι απηύθυναν έκκληση να γίνει μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, ανώτατα στελέχη στις συνόδους ενθάρρυναν τις κυβερνήσεις «να ξοδέψουν για να βγουν από την πανδημία». 

Διαβάστε περισσότερα...

Ομιλία Προέδρου ΓΣΕΒΕΕ στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων για το Σ/Ν "Ρύθμιση οφειλών και παροχή Δεύτερης Ευκαιρίας"

 8 + 4 πρώτα σχόλια ΓΣΕΒΕΕ επί του Νομοσχεδίου
«Ρύθμιση οφειλών και παροχή δεύτερης ευκαιρίας»
 

Pitsos-Εμείς “καμαρώνουμε” το ευρώ αλλά οι επενδύσεις πάνε στην τουρκική λίρα

Η πομφόλυξ της «κλειστής ελληνικής λίμνης» του Αιγαίου

Υπό Καθηγητού Ι. Θ. Μάζη, ΕΚΠΑ 20/10/2020