Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΑΚΕΠ
ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Η κυβέρνηση Παπανδρέου προσωποποιεί κι εκπροσωπεί πολιτικά τα συμφέροντα της αριστοκρατίας του πλούτου, τα συμφέροντα της χρηματιστικής ολιγαρχίας. Προσωποποιεί και εκπροσωπεί «το διαβόητο έγκλημα» της δυστυχίας, της εκμετάλλευσης και της εξαθλίωσης ενός ολόκληρου λαού.
Η ανάγκη να πέσει η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άμεση!
Η ανάγκη να ξεσηκωθεί ο λαός και ν’ ανατρέψει την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι άμεση!
Κάθε καθυστέρηση οδηγεί το λαό και τη χώρα στην καταστροφή και τον όλεθρο. Ο χρόνος της αναμονής έχει ήδη τελειώσει!
Η αποφατικότητα του πληθυσμού στα μέτρα μνημονίου ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ, που ανατρέπουν συλλήβδην τα δικαιώματα των δυνάμεων της εργασίας, είναι ακόμα διάχυτη και καθολική. Έχει τον χαρακτήρα του αυθόρμητου, γι’ αυτό είναι διάχυτη και όχι συνεκτική. Εκδηλώνεται περισσότερο ατομικά, και όχι συλλογικά. Απουσιάζει, από αυτήν, η ευθυκρισία, δηλαδή ο πολιτικός προσανατολισμός, η κατεύθυνση και ο στόχος.
Η αναγκαία πολιτική κατεύθυνση, η αναγκαία συνθήκη, που μπορεί ν’ αντιμετωπίσει και να αναστρέψει τη σημερινή εφιαλτική οικονομικο-κοινωνική και πολιτική κατάσταση, ονομάζεται «ανένδοτος αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και την αναίρεση των μέτρων μνημονίου-ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ».
Η πλησμονή των αντικειμενικών κοινωνικών συνθηκών, για τη σύσταση ενός προοδευτικού ριζοσπαστικού μαζικού κινήματος και για συντονισμένη δράση των κοινωνικών ομάδων ισχύος που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση, είναι προφανής.
Η εθνική ανεξαρτησία, η λαϊκή κυριαρχία, η κοινωνική δικαιοσύνη, με την υπαγωγή του ελληνικού κράτους στα άρθρα 121(4) και 126(9) της συνθήκης της Λισσαβόνας και με την εφαρμογή των μέτρων του μνημονίου, έχουν ανενδοίαστα φαλκιδευτεί.
Η ανεργία αυξάνεται αλματωδώς. Οι μισθοί, τα ημερομίσθια, οι συντάξεις, μειώνονται δραματικά. Τα μικρομεσαία στρώματα και τα μικρομεσαία αγροτικά νοικοκυριά καθαιμάζουν και ρημάζουν.
Δυστυχώς, όσο περισσότερο διαφαίνεται, ακόμη και δημοσκοπικά, η ανάγκη ενός μεγάλου –και διαρκώς διογκούμενου- τμήματος του πληθυσμού, να υπάρξουν πολιτικές πρωτοβουλίες έξω απ’ τα σημερινά κομματικά σχήματα και τις σημερινές πολιτικές και συνδικαλιστικές περιχαρακώσεις, που, με «το βουερό κέρας του κυνηγού» θα σημάνουν, στο όνομα των γενικών δικαιωμάτων της κοινωνίας, «το κυνήγι» της σημερινής εξαχρειωμένης οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, τόσο περισσότερο ο κοινοβουλευτικός και εξωκοινοβουλευτικός αντικαπιταλιστικός πολιτικός χώρος «κοπαδοποιείται», αλληλοσπαράσσεται και προσφέρει, με τη στάση του αυτή, «καλές υπηρεσίες» στο καθεστώς.
Σήμερα, εκείνο που επείγει δεν είναι η άμεση επίλυση των πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών των διαφόρων τμημάτων του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου, ούτε η άμεση πολιτική-ιδεολογική προγραμματική ενότητα της Αριστεράς. Στις σημερινές συνθήκες, οι πρωτοβουλίες για διάλογο πάνω στα γενικά ζητούμενα και τα δια ταύτα του κινήματος αναδεικνύουν, μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις πάνω στα ζητούμενα και τα δια ταύτα της αντιμετώπισης της καταστροφής που απειλεί τους μισθοσυντήρητους και τα λαϊκά στρώματα, τις αλληλοαναιρούμενες και αξεπέραστες ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες αυτών που μετέχουν σ’ έναν τέτοιο διάλογο, οξύνουν τις υπάρχουσες αντιθέσεις, εντοπίζουν και περιχαρακώνουν τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, και δημιουργούν σύγχυση και κλίμα αποσυσπείρωσης στις κατηγορίες του πληθυσμού που πλήττονται από τη σημερινή πολιτική κατάσταση. Έτσι, μ’ αυτόν τον τρόπο, ούτε η ενότητα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου και της Αριστεράς διευκολύνεται, ούτε οι υποκειμενικές συνθήκες για την αγωνιστική συσπείρωση των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ επιτυγχάνονται.
Επειδή, όμως, οι κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές ηγεσίες του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου φλυαρούν προσχηματικά για «ενότητα», και θέτουν προσκόμματα στον επιβεβλημένο από τις περιστάσεις συντονισμό και συνεννόηση για κοινή δράση ενάντια στα μέτρα ΠΑΣΟΚ-ΤΡΟΪΚΑΣ, αυτό που επείγει να συμβεί σήμερα, αυτό που θα έπρεπε να έχει συμβεί χτες, δεν πρόκειται να συμβεί ούτε αύριο ούτε μεθαύριο, αν δεν ενισχυθούν και δεν υποστηριχθούν πρακτικά οι πολιτικές πρωτοβουλίες του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής του Α. Αλαβάνου, που αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα ανατροπής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ σαν προϋπόθεση της αναίρεσης των μέτρων μνημονίου-τρόικας.
Το κάλεσμα του Συντονιστικού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής του Α. Αλαβάνου, προς τις δυνάμεις του ριζοσπαστικού και προοδευτικού πολιτικού χώρου, είναι σαφέστατο: «Στην πρωτοβουλία μπορεί να συμμετέχουν ισότιμα όλες οι δυνάμεις, με τις ιδιαίτερες αντιλήψεις τους. Το βασικό που χρειάζεται είναι ένα κεντρικό ενοποιητικό σύνθημα, που να εκφράζει το να τους διώξουμε, κυβέρνηση και τρόικα».
Δυστυχώς, οι ηγεσίες του αριστερού και του εν γένει ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου έχουν αναμετρηθεί με τις σημερινές ιστορικές συνθήκες της οικονομικής κρίσης, και το πολιτικό τους ανάστημα -μέχρι στιγμής- βρέθηκε πιο χαμηλό από τις σόλες των παπουτσιών της ιντελιγκέντσιας του καθεστώτος.
Η σημερινή δυσάρεστη και επιλήψιμη πολιτική στάση της ηγεσίας των τμημάτων του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου μπορεί ν’ αντισταθμιστεί και να συγχωρεθεί, μόνο αν συντελεστεί άμεσα, τώρα, η αναγκαία συσπείρωση γύρω από την κεντρική πολιτική κατεύθυνση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής.
Πράγματι, το αίτημα που μπορεί να πολιτικοποιήσει, να ενοποιήσει και να βαθύνει σήμερα τους αγώνες, είναι το αίτημα «να πέσει ΤΩΡΑ η κυβέρνηση Παπανδρέου».
Οι καιροί ου μενετοί. Η προοδευτική διανόηση, οι άνθρωποι των γραμμάτων, της τέχνης, της επιστήμης και του πολιτισμού, έχουν χρέος, τώρα, που ο κίνδυνος για τη βιωσιμότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι άμεσος και βέβαιος, να υψώσουν το ανάστημά τους, και να συμβάλουν, μαζί με το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, στον ξεσηκωμό του λαού και στην αντιμετώπιση της καταστροφής που μας απειλεί.
«Οι αρχές ενός νέου κόσμου, πάντα τραχιές και πετρώδεις, είναι ανώτερες από την παρακμή ενός κόσμου σε αγωνία, που τραγουδάει το κύκνειο άσμα του».
ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΩΡΑ!
ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Γραφείο Τύπου του ΑΚΕΠ
Μίκα Στάθη
19/05/2011
Print 
PDF
