ΑΚΕΠ- ΔΕΘ 10-9-2011: Το πανό του Μετώπου στην "κόκκινη ζώνη", πριν και μετά από την επίθεση των ΜΑΤ

Το πανό του Μετώπου, στα κιγκλιδώματα της "κόκκινης ζώνης" κατά την επίθεση των ΜΑΤ:

Το πανό των του Μετώπου, σημαία των "αγανακτισμένων" της πλατείας Συντάγματος, πάνω στα κιγκλιδώματα της ΔΕΘ και στο επίκεντρο των επεισοδίων. Βλέπε δελτίο ειδήσεων ΑΝΤ1 (10-9-2011, 20.00) από 5’43’’ ως 6’00’’: http://www.antenna.gr/webtv/watch?cid=0_n_d96_x_b%2f_c_ag%3d

ΑΚΕΠ: Παρέμβαση του Μ. Γρηγοριάδη στο Συντονιστικό ΜΑΑ-5/9/2011, σχετικά με την παρουσία του ΜΑΑ στη ΔΕΘ

ΑΚΕΠ - Γραφείο τύπου

Mέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής : ''Eίμαστε ξύπνιοι.Τι ώρα είναι;΄Ωρα να φύγουν''

Κρίνω σκόπιμο να κάνω, περιληπτικά, ορισμένες επισημάνσεις, προτού πω την γνώμη μου για τον τρόπο που νομίζω πως πρέπει να μετέχει το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής στις φετινές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και την τρόικα, στις 10/9/2011 στη ΔΕΘ.

Πρώτον: Έχει γίνει έθιμο, κάθε χρόνο, με αφορμή την παρουσία του Πρωθυπουργού της εκάστοτε κυβέρνησης στη ΔΕΘ, όπου εκεί, κατά κανόνα, ανακοινώνει και σχολιάζει τις κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησής του, οι πολιτικές δυνάμεις του αριστερού και εν γένει του ριζοσπαστικού χώρου να διαδηλώνουν και να διαμαρτύρονται ενάντια στα εκάστοτε κυβερνητικά μέτρα και τις εξαγγελίες… κυρίως με μια πορεία που ξεκινάει από την Καμάρα ή από το άγαλμα του Βενιζέλου και καταλήγει στο «Βελλίδειο». Στις προσυγκεντρώσεις για την πορεία, αλλά και στην ίδια την πορεία, ο κάθε πολιτικός σχηματισμός, η κάθε συνδικαλιστική οργάνωση που πρόσκειται στη μια ή την άλλη πολιτική παράταξη, φροντίζουν επιμελώς, με τα συνθήματα, τα πανό και την εν γένει στάση τους, να προβάλουν την ιδιαιτερότητά τους και να περιχαρακώνουν, με έντονο τρόπο, τα μέλη, τους οπαδούς και τους φίλους τους. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές, για να μη πω όλες, η αντιπαλότητα που εκδηλώνεται μεταξύ των διαφόρων πολιτικών τμημάτων που μετέχουν στην πορεία, είναι μεγαλύτερη από την αντιπαλότητα που εκδηλώνεται στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Άλλωστε, όπως γνωρίζουμε όλοι, οι διαφορετικοί χώροι εκκίνησης και, πολλές φορές, οι διαφορετικοί χρόνοι που συντελούνται οι πορείες διαμαρτυρίας, την ακραία εχθρότητα μεταξύ των τμημάτων του αριστερού και του εν γένει ριζοσπαστικού χώρου υπογραμμίζουν, και τίποτ’ άλλο.

Δεύτερον: Συνήθως, για να μην πω πάντα, στην πορεία -ή στις πορείες- διαμαρτυρίας, και πριν οι διαδηλωτές καταλήξουν στο «Βελλίδειο», γίνονται προβοκάτσιες και επεισόδια. Τα γεγονότα που ακολουθούν δίνουν πάντα τροφή στην προπαγάνδα του καθεστώτος ενάντια στο μαζικό κίνημα. Έτσι, δημιουργείται κλίμα αποσυσπείρωσης στις κοινωνικές δυνάμεις που εναντιώνονται στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Δυστυχώς, αυτή θα είναι η αναπόφευκτη συνέπεια για το μαζικό κίνημα, για όσο διάστημα ο ριζοσπαστικός χώρος θα εμφανίζεται κατακερματισμένος και ανίκανος να περιφρουρήσει τις λαϊκές κινητοποιήσεις από τις προβοκάτσιες.

Τρίτον: Συνήθως, για να μην πω πάντα, στο «Βελλίδειο» μαζεύεται πλήθος λαού -που θέλει να διαμαρτυρηθεί ενάντια στην εκάστοτε κυβέρνηση- πολύ μεγαλύτερο από αυτό που συμμετέχει στην πορεία. Είναι εκείνοι που, αφενός, θέλουν ν’ αποφύγουν τις προβοκάτσιες και τα δυσάρεστα, και αφετέρου εκδηλώνουν αυθόρμητα την ανάγκη να εναντιωθούν στη λογική της «κοπαδοποίησης», στον κατακερματισμό των δυνάμεων και στις πολιτικές πρακτικές, που έχουν οδηγήσει το ριζοσπαστικό και το εν γένει δημοκρατικό και προοδευτικό κίνημα στην ήττα, την παρακμή και την κρίση.

Στις σημερινές συνθήκες, η ιδιομορφία της δομικής πολιτικο-οικονομικής κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού, που τον καθιστά επίκεντρο της ψυχροπολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ/δολαρίου-Γερμανίας/Ε.Ε./ευρώ, από την μιά, και η οξύτατη πολιτική-ιδεολογική-οργανωτική κρίση του αντικαπιταλιστικού κινήματος από την άλλη, επικαθορίζουν και διαμορφώνουν τις σκληρές κι εφιαλτικές συνθήκες της σημερινής συγκυρίας.

Σήμερα, η χώρα μας, η Ελλάδα, και όλα όσα η έννοια αυτή υπονοεί (λαός, πολιτισμός, παραγωγικές δυνάμεις και πλουτοπαραγωγικές πηγές, γεωγραφική έκταση κλπ.) οδηγείται, από το υπερσυσσωρευμένο εγχώριο και πολυεθνικό χρηματικό κεφάλαιο, από τους εγχώριους και ξένους τοκογλύφους δανειστές του ελληνικού κράτους και τους πολιτικούς τους εκπροσώπους εγχώριους και ξένους, με μαθηματική ακρίβεια, στην καταστροφή. Τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις πολλών γενεών καταπατούνται και αναιρούνται βάναυσα.

«Δεν έχουν μόνο οι τοίχοι αυτιά, έχουν και τ’ αυτιά τοίχους», όπως λέει ένα ξεχασμένο σύνθημα του παρισινού Μάη του ’68.

Αν, ακόμα και τώρα, στις τόσο κρίσιμες για την Ελλάδα και το λαό της συνθήκες, με αφορμή τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη ΔΕΘ, το ριζοσπαστικό και αριστερό κίνημα συνεχίσει να κραδαίνει περισσότερο τις σημαίες της διαφοράς και της αντιπαλότητας, παρά τις σημαίες της ενότητας και του κοινού αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την τρόικα…

Αν, κάθε τμήμα του ριζοσπαστικού πολιτικού χώρου θελήσει να χρησιμοποιήσει, γι’ ακόμη μια φορά, εκείνους που θα μετέχουν στις διαδηλώσεις στη ΔΕΘ σαν λάφυρο και σαν επιβεβαίωση της ορθότητας της δικής του στενής άποψης για την κοινωνική προοπτική και για τον τρόπο αντιμετώπισης της καταστροφής που μας απειλεί...

Αν, ακόμα και σήμερα, που οι ανάγκες του αγώνα επιτάσσουν συνεννόηση και σύμπραξη δεν μας συγκινήσουν...

…τότε η κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα θα μας ξεπεράσει και νέες πολιτικές δυνάμεις θα προκύψουν, που θα δώσουν στην αναγκαιότητα του αγώνα μήνυμα, κατεύθυνση και σκοπό.

Γι’ αυτό, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, εμείς, του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, πρέπει και με τη συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ενάντια στην κυβέρνηση Παπανδρέου στη ΔΕΘ, να σπάσουμε αυτή την αρνητική παράδοση. Πρέπει να κάνουμε αυτό που κάναμε και στο Σύνταγμα: να πάμε, δηλαδή, κατευθείαν στις πύλες του «Βελλίδειου» -ή όπου αλλού συγκλίνουν οι πορείες- μαζί με τον πολύ κόσμο, αντί ν’ ακολουθήσουμε κάποια από τις πορείες. Να θελήσουμε, όπως έγινε και με το Σύνταγμα, να «περιχαρακωθούμε» από τον κόσμο, αντί να επιχειρήσουμε να περιχαρακώσουμε εμείς τον κόσμο που μετέχει στις εκδηλώσεις ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Η πρότασή μου δεν είναι «τα κρεμαστάρια που δε φτάνει η αλεπού». 

Όπως τόνισε και ο σ. Α. Αλαβάνος σε σχέση με το Σύνταγμα, τη στάση αυτή, εμείς, το ΜΑΑ, θα έπρεπε να τηρήσουμε ακόμη κι αν ήμασταν η πλειοψηφούσα, οργανωτικά και τακτικά, δύναμη του κινήματος. Ας μην ξεχνάμε πως η πολιτική επιρροή των ιδεών του ΜΑΑ, έτσι όπως εκφράστηκε με το κίνημα των πλατειών «ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ», είναι πολύ ευρύτερη της σημερινής οργανωτικής μας δυνατότητας. Προτείνω, επίσης, να γίνει ενδεικτική αφισοκόλληση στη Θεσσαλονίκη και να μοιραστούν φυλλάδια και προκηρύξεις.

Ο φλογερός Γιακωβίνος επαναστάτης Λουί Αντουάν Λεόν ντε Σαιν Ζυστ έλεγε: 
«Αυτοί που κάνουν επαναστάσεις στον κόσμο, αυτοί που θέλουν να κάνουν το καλό, δεν πρέπει ν’ αναπαύονται παρά μόνο μέσα στον τάφο». 

Μανώλης Γρηγοριάδης

Αθήνα, 5/9/2011

http://tometopo.gr/index.php/2011-05-13-09-49-30/725-2011-09-07-18-03-29

Aνίκανοι και επικίνδυνοι

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Τί στ’ αλήθεια είναι αυτή η κυβέρνηση; Είναι υποτακτικοί της τρόικας και του γαλλογερμανικού διευθυντηρίου της ΕΕ;

Είναι υπάλληλοι του ΣΕΒ και των Ελλήνων τραπεζιτών; Είναι τσιράκια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του ακροδεξιού ισραηλινού καθεστώτος; Είναι ικέτες της ΝΔ και του ΛΑΟΣ για να παραμείνουν στην εξουσία; Είναι ανίκανοι τεχνοκράτες και άχρηστοι πολιτικοί;

Χθες δόθηκαν απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα από τα πιο αρμόδια χείλη: είναι όλα αυτά μαζί!

Πρώτα ο Ε. Βενιζέλος ανακοίνωσε τις ...οριστικές (!) αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου αναγγέλλοντας ένα χείμαρο νέων μέτρων με ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, μειώσεις μισθών κ.α. Λίγες μέρες μετά τον αστείο λεονταρισμό απέναντι στην τρόικα η κυβέρνηση εξαγγέλλει όλα τα μέτρα που η τρόικα παρήγγειλε. Έσπευσε όμως ο νέος ηγέτης της κυβέρνησης να διευκρινίσει πως τα μισά μέτρα τα επιβάλει η τρόικα αλλά τα άλλα μισά είναι απόφαση της κυβέρνησης!

Την ίδια ώρα ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Μπεγλίτης από το Ισραήλ όπου βρίσκεται επέπληττε την Άγκυρα σαν να ήταν υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ και όχι υπουργός της ελληνικής κυβέρνησης, για την γενναία από την σκοπιά των τουρκικών συμφερόντων άρνηση του Ερντογάν να δεχθεί αδιαμαρτύρητα τον ρόλο του Ισραήλ – χωροφύλακα στην περιοχή και την όξυνση της σχέσης των δύο κρατών, παίρνοντας βιαστικά και αβασάνιστα θέση σε μια υπόθεση γεμάτη κινδύνους για την χώρα και τον ελληνικό λαό.

Ταυτόχρονα η υπ. Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου επικαλείται τις ψήφους της ΝΔ και του ΛΑΟΣ επιχειρηματολογώντας έτσι για το εύρος της νομιμοποίησης του νόμου - εκτρώματος για τα ΑΕΙ για να επιτεθεί στο υπό συγκρότηση κίνημα στην Παιδεία που τρομάζει και απειλεί τη κυβέρνηση.

Αυτή η κυβέρνηση, αυτό το πολιτικό προσωπικό, οδηγείται στην «εργασιακή εφεδρεία» και την απόλυση με την ίδια ακρίβεια που το δημόσιο χρέος οδηγείται σε αναδιάρθρωση.

Το κρίσιμο ζήτημα για τους εργαζόμενους, τον λαό και την κοινωνική πλειοψηφία είναι ο χρόνος και το υποκείμενο που θα επιβάλει τους όρους των αλλαγών και την προοπτική.

Εδώ υπάρχει ένα μήνυμα για την Αριστερά! Δεν υπάρχει άλλο περιθώριο αναμονής και ...περισυλλογής. Οι κοινωνικοί αγώνες που διαρκώς ξεπηδούν, οι αντιστάσεις των εργαζομένων και τα κοινωνικά κινήματα πρέπει να στηριχθούν χωρίς κομματικές ή «ιδεολογικές» προϋποθέσεις. Στήριξη στην πράξη μέσα στους χώρους δουλιάς και σπουδών. Στήριξη πολιτική με την συγκρότηση πλατιού μετώπου που θα συγκεντρώνει την δύναμη και θα δημιουργεί όρους εμπιστοσύνης και ελπίδας.

Ας αφήσουμε τα προσχήματα! Σήμερα έχει αναδειχθεί από τη ίδια τη πραγματικότητα το αναγκαίο και ικανό πλαίσιο: αθέτηση πληρωμής προς τους δανειστές ακόμη κι αν αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, εθνικοποίηση τραπεζών και καίριων για τις κοινωνικές ανάγκες τομέων της οικονομίας, ανατροπή των μέτρων του μνημονίου και οικοδόμηση μιας νέας πορείας που θα βασίζεται στην άμεση κάλυψη των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας και στην ολοένα μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζόμενων και του λαού στην ίδια την διακυβέρνηση της κοινωνίας δίνοντας ένα νέο βαθύτερο και ουσιαστικότερο νόημα στην έννοια της Δημοκρατίας.

Όλες και όλοι το Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στην μεγάλη διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη και στην συνέχεια στις αντιστάσεις και στους αγώνες στις πλατείες, στις γειτονιές, στους χώρους δουλιάς και σπουδών σ’ όλη την Ελλάδα.

Αθήνα 7 Σεπτέμβρη 2011

http://tometopo.gr/index.php/2011-05-13-09-49-30/724-2011-09-07-12-42-51

"Θέατρο η επανάσταση Βενιζέλου απέναντι στην τρόϊκα"

ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

Λίγες ώρες κράτησε το θέατρο με το έργο «επανάσταση Βενιζέλου» ή «πολιτική επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα» και κατέληξε σε ένα σημερινό θλιβερό μονόλογο του Υπουργού Οικονομικών που παρείχε πάλι «γη και ύδωρ» στα παγκόσμια καπιταλιστικά κέντρα και τους πρόσφερε, μεταξύ άλλων, την «εργασιακή εφεδρεία» σε όλο το εύρος του δημόσιου τομέα.

Η σημερινή παράσταση έρχεται και συμπληρώνει τη χθεσινή ιλαροτραγωδία με το πόρισμα της ειδικής επιτροπής της βουλής, με το αυτονόητο (και προ ενάμιση χρόνου) συμπέρασμα ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος, είναι μη διαχειρίσιμο, δηλαδή ανεξέλεγκτο. Η δυναμική του δημόσιου χρέους είναι τέτοια, που δεν δύναται να σταθεροποιηθεί, ούτε καν στο επίπεδο του 150%-160%. Άνθρακες, λοιπόν η «περίφημη» συμφωνία της 21ης Ιουλίου, που έγινε σύμφωνα με τα συμφέροντα των πιστωτών. Βέβαια, η επιτροπή αυτή -που σημειωτέον αποτελείται από ανθρώπους της κυβέρνησης που διόρισε ο κ. Παπακωνσταντίνου - εισηγείται την συνέχεια μιας πολιτικής που οδηγεί την Ελλάδα στην άβυσσο. Ανακάλυψαν τελικά όχι την Αμερική, αλλά την Ινδία και μάλιστα στην Ελλάδα, το 2011.

Γελοία, όμως, αποδεικνύεται για μια άλλη φορά η ελληνική κυβέρνηση με επικεφαλής πια τον Β. Βενιζέλο, που διαψεύδει τους δικούς της οικονομολόγους, της επιτροπής, επιχειρώντας τελικά όχι μόνο την κατάργηση του κοινωνικού κράτους, αλλά και της απλής αριθμητικής.

Η συνέχεια του ελληνικού δράματος, είναι η «ελεγχόμενη» και μόνιμη χρεοκοπία, υπό καθεστώς διαρκούς διεθνούς ελέγχου, ύφεσης και στασιμότητας στην οικονομία, με συνεπακόλουθα, την μαζική ανεργία, την νέα μετανάστευση και την κοινωνική δυστυχία, χωρίς να αποκλείονται καταστάσεις σαν και αυτές που γνώρισε η Αργεντινή.

Μοναδική λύση για την Ελλάδα, είναι η αθέτηση πληρωμών έναντι των πιστωτών της, ακόμη και αν αυτή η στάση συνεπάγεται την έξοδο από το ευρώ. Μόνο με αυτό τον τρόπο, θα γίνει αναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους, με διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του, σύμφωνα με τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και το συμφέρον και τις ανάγκες του λαού μας. Μόνο έτσι, θα απαλλαγούμε από την διοίκηση της τρόικας, θα εξοικονομηθούν μακροπρόθεσμα πόροι, και θα μπορέσει να ασκηθεί μια οικονομική και αναπτυξιακή πολιτική με κέντρο τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Αυτή είναι και η έξοδος από την ελληνική τραγωδία, με ενισχυμένες τις δυνάμεις της εργασίας αλλά και την δημοκρατία.

Αθήνα,2/9/2011

http://tometopo.gr/index.php/news-/707-2011-09-03-16-11-18

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για το θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου

"Από τα νεανικά του χρόνια μέχρι τα βαθιά γεράματα ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε ηγετικό στέλεχος και διακριτή παρουσία σε όλη αυτή την "εποχή των άκρων" για την αριστερά.
Στον ηρωικό αγώνα ένάντια στους γερμανούς, τον εμφύλιο, τη μάχη εναντια σε αμερικανοκρατία και δικτατορία, τη μεταπολίτευση αλλά και και στις δραματικές εσωτερικές αντιπαραθέσεις μέσα στο αριστερό κίνημα.
Θα θυμόμαστε πάντα από αυτόν την ετοιμότητά του να προσφέρει και τη ζωή του για τις ιδέες και αξίες που πίστευε, τη κοινοβουλευτική και ρητορική του δεινότητα, τη βιωματικότητά του, τη δυνατότητα να επικοινωνεί προοδευτικές ιδέες σε ένα πολύ ευρύτερο ακροατήριο.
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής εκφράζει τα συλλυπητήριά του προς τα παιδιά του και το κόμμα της "Δημοκρατικής Αριστεράς".
http://www.tometopo.gr/index.php/news-/692-2011-08-28-08-41-11

Για τον Λυκούργο Καλλέργη-Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

"Σε ένα αιώνα, ανατροπών, ήττας, ιδεολογικής αποδόμησης ο Λυκούργος Καλλέργης κατάφερε στη ζωή του να συγκλίνουν η ελληνική ιστορία, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και ο αριστερός διεθνισμός.
Παρότι η πρόκληση για τον ίδιο υπήρξε μεγάλη, να ανταποκριθεί δηλαδή σε μια βαριά κληρονομιά κοινωνικής ευαισθησίας ,τόσο από τους κρητικούς οπλαρχηγούς παπούδες του, όσο κι από τον πρόδρομο σοσιαλιστή πατέρα του, οχι μόνο τα εβγαλε πέρα,αλλά επέκτεινε την πρωτοποριακή δράση της ιστορικής αυτής της οικογένειας πέρα απο τους αγώνες και τις ιδέες και στην τέχνη, ξεκινώντας απο το γεγονός οτι υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Θεάτρου Τέχνης.
Ακόμα κι όταν η ζωή ανάγκαζε σε συμβιβασμούς επιβίωσης, όπως κάποιες φορές με τον ελληνικό κινηματογράφο, ο Λυκούργος Καλλέργης έμενε ακέραιος στο πόστο του με τις ταυτόχρονες μεταφράσεις του αριστουργημάτων από το παγκόσμιο θέατρο και λογοτεχνία.
Η σεμνή, συνεχής του παρουσία στις συγκεντρώσεις της αριστεράς μέχρι τα ωραία, βαθιά του γεράματα αποτελούσε μια συνεχή υπόμνηση για την ανάγκη αποκατάστασης της σχέσης αριστεράς και πολιτισμού, που τις τελευταίες δεκαετίες έχει διαρραγεί πλήρως με ευθύνη και των δύο πλευρών. Το Μέτωπο Αλλαλεγγύης και Ανατροπής εύχεται να διδαχθούμε όλοι από τη δημιουργική αυτή ικανότητα του μεγάλου ηθοποιού, σεμνού διανούμενου και κομμουνιστή βουλευτή Λυκούργου Καλλέργη."
Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής
http://www.tometopo.gr/index.php/news-/691-2011-08-27-19-10-00

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για την ψήφιση του νόμου για τα ΑΕΙ και την κατάργηση του ασύλου

Η ψήφιση του αντιδραστικού νόμου που καταργεί το ακαδημαϊκό άσυλο και την δημόσια και δωρεάν ανώτατη Παιδεία από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΔΗΣΥ, καταγράφει χωρίς περιστροφές και προσχήματα το πολιτικό μέτωπο της αντίδρασης, της παράδοσης της ελληνικής κοινωνίας άνευ όρων στα αρπακτικά της «αγοράς» (δηλαδή της διεθνούς τοκογλυφίας), της ολοκληρωτικής επίθεσης στις κατακτήσεις δεκαετιών κινήματος.

Οι πανηγυρισμοί της υπουργού για τις επιτυχημένες συνεννοήσεις και συναλλαγές του Παπανδρέου με τον Σαμαρά υπό τις ευλογίες του Καρατζαφέρη και της Μπακογιάννη δίνουν την πιο αληθινή εικόνα των πολιτικών υπηρετών των πιο σκληρών καπιταλιστικών κέντρων, που όλο το τελευταίο διάστημα κατεδαφίζουν τις κατακτήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας. υπονομεύοντας το μέλλον όλων των ερχόμενων γενεών.

Ότι δεν κατάφεραν να επιτύχουν με την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος το 2008, το επιχειρούν σήμερα με τον νόμο – έκτρωμα της Άννας Διαμαντοπούλου, που καταργεί το άσυλο, εισάγει εξωπανεπιστημιακούς παράγοντες (κατ’ ουσία εκπρόσωπους των επιχειρηματικών συμφερόντων) στην διοίκηση των ΑΕΙ, εισάγει τριετή πτυχία μειωμένης αξίας που θα οδηγήσουν σε τριετή επέκταση της παραπαιδείας, οδηγεί στην κατάργηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων και διαλύει τα επιστημονικά αντικείμενα.

Αυτοί που κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες και που ευθύνονται για την διεύρυνση της διαπλοκής σε όλους τους θεσμούς (άρα και μέσα στα πανεπιστήμια) παριστάνοντας τώρα τους αρχάγγελους της κάθαρσης ετοιμάζονται να τοποθετήσουν τους δικούς τους ανθρώπους ανεξέλεγκτους στα πανεπιστήμια και αλλού. Το επιστημονικό μέλλον της χώρας, το δικαίωμα κάθε νέου να σπουδάσει τους είναι ψυχρά αδιάφορο: ήδη πριν από το νόμο έχουν αποψιλώσει τα Ιδρύματα από πόρους και ανθρώπινο δυναμικό.

Το μόνο εκπαιδευτικό όραμα της Παιδείας του Μνημονίου, εδώ και διεθνώς, είναι να παράγει μαζικά ημιμαθείς υπάκουους υπηκόους. Επιπλέον, με την κατάργηση του ασύλου, καθώς και με την πρόσληψη αστυνομικών αντί καθηγητών, δηλώνουν και συμβολικά ότι θα επιχειρήσουν να τσακίσουν όσους τολμήσουν να αντισταθούν στην πολιτική τους, όπως έπραξαν και εναντίον των διαδηλώσεων για το Μεσοπρόθεσμο.

Παρόλα αυτά, μένει να αποδειχθεί στην ίδια την ζωή, στο πραγματικό πεδίο της αντιπαράθεσης, στις σχολές και τις γειτονιές, στους εργασιακούς χώρους και τις πλατείες αν τα σχέδια τους θα ευοδωθούν ή θα ανατραπούν για άλλη μια φορά όπως έγινε με το άρθρο 16.

Μένει να αποδειχθεί καίρια από την ίδια την αριστερά εάν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να λειτουργήσει πρωτοπόρα και παραδειγματικά στην κατεύθυνση του πλατιού λαϊκού, εργατικού, νεολαιίστικου μετώπου που είναι άμεσα αναγκαίο.

Αθήνα 25 Αυγούστου 2011

http://tometopo.gr/index.php/news-/683-2011-08-26-09-53-42

Κοινό κείμενο της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος

Κοινό κείμενο των θεματικών ομάδων οικονομίας της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος.

Οι πολίτες της Πλατείας δελ Σολ και του Συντάγματος διαδηλώνουμε την αγανάκτησή μας και προσκαλούμε όλους τους αγανακτισμένους να συσπειρωθούν σε όλες τις πλατείες.

Από τις ΗΠΑ μέχρι τις Βρυξέλλες, από την Ελλάδα μέχρι τη Βολιβία, από την Ισπανία μέχρι την Τυνησία, η κρίση του καπιταλισμού βαθαίνει. Yπεύθυνοι, είναι εκείνοι που μας επιβάλλουν συνταγές, για να την ξεπεράσουμε. Ποιες είναι αυτές; Η μεταφορά δημόσιων πόρων, σε ιδιωτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, την ίδια ώρα που βάζουν τους λαούς να πληρώνουν το λογαριασμό ,με σχέδια προσαρμογής, που όχι μόνο δεν μας βγάζουν από τη κρίση, αλλά μας βυθίζουν περισσότερο σε αυτήν.

Στην ΕΕ, οι επιθέσεις των χρηματαγορών ενάντια στα δημόσια χρέη, εκβιάζουν τις κυβερνήσεις και σέρνουν σε ομηρία τα κοινοβούλια, που υιοθετούν μέτρα άδικα ,χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμότητα και πίσω από τη πλάτη των λαών τους. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, αντί να παίρνουν σταθερές πολιτικές αποφάσεις, απέναντι στις επιθέσεις των χρηματαγορών, ευθυγραμμίζονται με αυτές.

Από την αρχή αυτής της κρίσης, γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας μετατροπής του ιδιωτικού χρέους σε δημόσιο χρέος. Πρόκειται για την ατιμώρητη κοινωνικοποίηση των ζημιών αφού πρώτα ιδιωτικοποίησαν σκανδαλωδώς τα κέρδη.

Τα υψηλά επιτόκια, για να την επίτευξη της χρηματοδότησης, δεν προέρχονται από την αμφιβολία για την φερεγγυότητά μας , αλλά από τους κερδοσποπικούς ελιγμούς, που πραγματοποιούν οι μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί όμιλοι, σε συμπαιγνία με τους οίκους αξιολόγησης , για δικό τους πλουτισμό.

Οι οικονομικές περικοπές, συνοδεύονται και από περιορισμούς των δημοκρατικών ελευθεριών. Μεταξύ αυτών, μέτρα ελέγχου και απέλασης του μεταναστευτικού πληθυσμού και περιορισμοί, στην ελεύθερη κυκλοφορία των Ευρωπαίων εντός της ΕΕ.

Μόνο το ευρώ και η ελεύθερη κυκλοφορία των κερδοσκοπικών κεφαλαίων, έχουν ανοιχτά σύνορα.

Στην Ισπανία , μας έχουν υποβάλει σε μια διαδικασία συλλογικής εξαπάτησης. Το δημόσιο χρέος (60% του ΑΕΠ) δεν είναι πρόβλημα και παρόλα αυτά το χρησιμοποιούν σαν πρόσχημα για να μας φέρουν σε οριακή κατάσταση, ώστε να μπορούν να δικαιολογήσουν τις σοβαρές επιθέσεις, που γίνονται ενάντια στα δικαιώματά και τους μισθούς μας και οι οποίες απειλούν να κλιμακωθούν. Αντίθετα, το ιδιωτικό χρέος (240% του ΑΕΠ) είναι όντως ένα πρόβλημα, αλλά αντί να επιβάλλουν στις τράπεζες τα μέτρα λιτότητας, τους δίνουν κάθε λογής βοήθεια και προνόμια σε βάρος του δημόσιου κορβανά. Η μεγαλύτερη ‘’βοήθεια΄΄ είναι το ξεπούλημα σε τιμή ευκαιρίας ,σχεδόν του μισού τραπεζικού συστήματος των Ταμιευτηρίων μας , καθώς και των κερδοφόρων εταιρειών και επιχειρήσεων. Εν τω μεταξύ αποκλείουν την πρόσβαση στην Πλατεία δελ Σολ , επίκεντρο των δραστηριοτήτων της 15 Μ, παραβιάζοντας θεμελιώδη δικαιώματα.

Στην Ελλάδα, μας έχουν επιβάλλει ένα Μνημόνιο. Μας είπαν ότι οι περικοπές, η λιτότητα και οι νέοι φόροι στις πλάτες του λαού ,είναι αναγκαίες θυσίες για να ανακάμψει η χώρα από την κρίση και για να μειωθεί το χρέος. Μας είπαν ψέματα!

Κάθε μέρα λαμβάνονται νέα μέτρα, οι μισθοί ακρωτηριάζονται, η ανεργία εκτοξεύεται ,η νεολαία μεταναστεύει. Και το χρέος δεν σταματά να διογκώνεται, επειδή τα νέα δάνεια προορίζονται για την εξυπηρέτηση των τεράστιων τόκων των πιστωτών μας .

Τα ελλείμματα της Ελλάδας και άλλων χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, γίνονται τα πλεονάσματα των γερμανικών τραπεζών και των άλλων πλούσιων χωρών του Βορρά.

Δεν φταίνε οι μισθοί και οι συντάξεις για τη διόγκωση του χρέους. Φταίνε οι μεγάλες φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις υπέρ του κεφαλαίου, φταίει το φαγοπότι σε εξοπλισμούς και φάρμακα. Μας υποβάλλουν σε πτώχευση, για να εφαρμόσουν καταστροφικά μέτρα και περικοπές, προκειμένου να εκποιήσουν τη γη και τα δημόσια αγαθά, σε τιμή ευκαιρίας.

Εμείς λέμε :

Να πάρουν πίσω όλα τα μνημόνιά τους . Να φύγουν!

Δεν θέλουμε την κυβέρνηση του ΔΝΤ και την Τρόικα.

Εθνικοποίηση των τραπεζών.

Το κράτος με τα προγράμματα στήριξης, τίς έχει ήδη πληρώσει παραπάνω από τη χρηματιστηριακή τους αξία , για να συνεχίσουν να κερδοσκοπούν.

Να ανοίξουν τα βιβλία του χρέους στο λαό, για να μάθουμε που πήγαν τα λεφτά.

Ριζική αναδιανομή εισοδήματος και αλλαγές στη φορολογία, για να πληρώσουν αυτοί που τα έχουν: οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, το κεφάλαιο και η Εκκλησία.

Θέλουμε λαϊκό δημοκρατικό έλεγχο στην οικονομία και στην παραγωγή.

Για όλα αυτά, ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ότι:

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΚΡΙΣΗ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΥΘΙΣΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΗΝ. ΜΑΣ ΣΕΡΝΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΟΡΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΘΕΣΟΥΝ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΙΣΤΩΤΡΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, KAI ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΣΕ ΩΜΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΜΑΣ.

Επιβάλλεται να ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΟΥΜΕ και να ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ,ενάντια σε τέτοιες επιθέσεις.Αυτό κάνουμε με το κίνημα 15Μ στην Πλατεία δελ Σολ και με τη Λαϊκή Συνέλευση στο Σύνταγμα. Καλούμε τους αγανακτισμένους, όλων των πλατειών,να συσπειρωθούν.

Στοπ στα σχέδια προσαρμογής και διάσωσης

Για μια Δημοκρατία άμεση και πραγματική ΤΩΡΑ.

Υπεράσπιση του Δημοσίου. Καμία ιδιωτικοποίηση, κανένα ξεπούλημα δημόσιας γης και περιουσίας.

Όχι στη πληρωμή του άνομου χρέους .Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας.

Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε!

Για το συντονισμό όλων των αγανακτισμένων σε όλες τις πλατείες ।

------------------------------------------------------------------------------------

Το ισπανικό κείμενο

LOS CIUDADANOS EN SOL Y SYNTAGMA MANIFESTAMOS

NUESTRA INDIGNACIÓN E INVITAMOS A SUMARSE A

TODOS LOS INDIGNADOS EN TODAS LAS PLAZAS

De EEUU a Bruselas, de Grecia a Bolivia, de España a Túnez, la crisis

del capitalismo se acentúa. Y sus causantes son los que nos imponen

las recetas para superarla. Éstas son: trasvasar fondos públicos a

entidades financieras privadas mientras hacen pagar la factura a los

pueblos con planes de ajuste que no nos sacan de la crisis sino que

nos hunden más en ella.

En la UE, los ataques de los mercados financieros hacia las deudas

soberanas chantajean a Gobiernos cobardes y secuestran

Parlamentos, que adoptan medidas injustas a espaldas de sus

pueblos. Las instituciones europeas, lejos de tomar firmes decisiones

políticas frente a los ataques de los mercaderes financieros, se alinean

con ellos.

Desde el inicio de esta crisis asistimos al intento de conversión de

deuda privada en deuda pública, en un ejemplo de socialización

impune de las pérdidas tras haber privatizado escandalosamente las

ganancias.

Los altos intereses a los que obtenemos la financiación no se derivan

de duda alguna sobre nuestra solvencia, sino a las maniobras

especulativas que las grandes corporaciones financieras, en

connivencia con las Agencias de Calificación, realizan para

enriquecerse.

Los recortes económicos vienen acompañados de restricciones a las

libertades democráticas. Entre ellas, las medidas de control y

expulsión de la población migrante y las restricciones a la libre

circulación de europeos por la UE. Sólo el euro y el

libre movimiento de capitales especulativos tienen las fronteras

abiertas.

En el Estado Español estamos siendo sometidos a un proceso de

engaño colectivo. La deuda pública (60% del PIB) NO ES UN

PROBLEMA y sin embargo la utilizan como excusa para hacernos

creer que una grave situación justifica los graves ataques que se están

produciendo contra nuestros derechos y nuestro patrimonio, ataques

que amenazan con incrementar. Por el contrario, la deuda privada

(240% del PIB) sí es un problema y en lugar de aplicar a los bancos las medidas de austeridad, se les dan todo tipo de ayudas y

prebendas a costa del erario público. La mayor “ayuda” es la entrega

a precio de saldo de casi la mitad de nuestro sistema bancario de

Cajas de Ahorro, así como de empresas y actividades rentables.

Mientras, se cierran los accesos a la Puerta del Sol, epicentro del 15M,

conculcando varios derechos fundamentales.

En Grecia, han impuesto un Memorándum. Nos han dicho que los

recortes, la austeridad y los nuevos impuestos a la población son

sacrificios necesarios para hacer salir al país de la crisis y para hacer

disminuir la deuda. ¡Nos han mentido!

Cada día toman nuevas medidas, los salarios son amputados, el paro

se dispara, la juventud emigra. Y la deuda no para de inflarse porque

los nuevos préstamos se destinan a pagar los enormes intereses a

nuestros acreedores. Los déficit de Grecia y de otros países del Sur

europeo se convierten en los superávit de los bancos de Alemania y

los otros países ricos del Norte.

No son los salarios y las pensiones los responsables de inflar la

deuda. Quienes son responsables son las grandes rebajas fiscales y

las subvenciones al capital, el atracón del armamento y los productos

farmacéuticos.

Nos ponen en quiebra para aplicar más medidas destructivas y

recortes, y vender la tierra y los bienes públicos a precio de saldo.

Nosotros decimos:

¡Que retiren sus memoranda,! ¡Que se vayan! No queremos el

gobierno del FMI y de la Troika.

Nacionalización de la banca. Con los planes de rescate, el Estado ya

les ha pagado por encima de su valor bursátil para que sigan

especulando.

Abrir los libros de la deuda al pueblo para que sepamos adónde se ha

ido el dinero

Redistribuir radicalmente las riquezas y cambiar la política fiscal para

hacer pagar a quienes más tienen: a los banqueros, el capital y la

iglesia.Queremos el control popular democrático sobre la economía y la

producción.

Por todo ello, ambas plazas DECLARAMOS QUE:

LAS POLÍTICAS DE AJUSTE QUE ESTÁN IMPLANTANDO NO NOS

SACARÁN DE LA CRISIS, SINO QUE AHONDARÁN EN ELLA.

NOS ARRASTRAN A UNA SITUACIÓN LÍMITE EN LA QUE APLICAN Y

APLICARÁN RESCATES, QUE EN REALIDAD LO SON A LOS

BANCOS ACREEDORES, Y QUE SE CONCRETARÁN EN GRAVES

ATAQUES A NUESTROS DERECHOS, A NUESTRAS ECONOMÍAS

FAMILIARES Y A NUESTRO PATRIMONIO PÚBLICO.

Es necesario INDIGNARSE Y REBELARSE ante semejantes atropellos.

Eso hacemos desde el movimiento 15M en Sol y desde la Asamblea

Popular de Syntagma.

- Alto a los planes de ajuste y de rescate

- No al pago de la deuda ilegítima. Esta deuda no es la nuestra.¡No

debemos nada, no vendemos nada, no pagaremos nada!

- Por una democracia directa y real YA.

- En defensa de lo público. Ni una venta de propiedad o de servicios

públicos.

http://tometopo.gr/index.php/news-/680-2011-08-25-22-43-17

Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για τα γεγονότα στην Αγγλία

«Για την Ελλάδα τα γεγονότα στο Λονδίνο δεν είναι μια προειδοποίηση. Είναι μια πρόβλεψη»

«Είναι και μια προειδοποίηση προς την αριστερά για τον κίνδυνο μόνιμης αποξένωσής της από τις πιο λαϊκές δυνάμεις της νέας γενιάς»

Η έκρηξη της νεολαίας στο Λονδίνο και άλλες αγγλικές πόλεις με αφορμή τον θάνατο ενός νέου από αστυνομικά πυρά εμφανίζεται από τις βρετανικές αρχές αλλά και από τα περισσότερα διεθνή μέσα ενημέρωσης ως έκπληξη, ως περιστατικό δυσερμήνευτο και μάλλον μεμονωμένο ή τουλάχιστον μια έκφραση των ιδιαιτεροτήτων της μαύρης νεολαίας στη Βρετανία.

Κι όμως δεν υπάρχει τίποτε το ιδιαίτερο με «αγγλικά» ή «έγχρωμα» χαρακτηριστικά σ’ αυτή την έκρηξη όπως δεν ήταν φοιτητική και μαθητική ιδιαιτερότητα οι μαχητικές διαδηλώσεις στο Λονδίνο λίγους μήνες πριν, όπως δεν ήταν μια ελληνική ιδιαιτερότητα ο Δεκέμβρης του 2008 ή μια γαλλική ιδιαιτερότητα οι εκρήξεις στα παρισινά προάστια στα χρόνια που προηγήθηκαν αλλά και οι γενικευμένες νεολαιίστικες κινητοποιήσεις που ακολούθησαν.

Η βαθιά και πολύπλευρη κρίση -οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική, οικολογική- του συστήματος και τα πλανητικά αδιέξοδα του καπιταλισμού του 21^ου αιώνα που παρακολουθούμε καθημερινά, έχoυν επιδεινώσει βαριά τα κοινωνικά αδιέξοδα. Έχουν μεταφέρει τις πιο σκληρές συνέπειες της κρίσης στην καρδιά του δυτικού κόσμου, στις ίδιες τις μητροπόλεις της Ευρώπης. Aφυπνίζουν με βίαιο τρόπο τις ευρωπαϊκές – και όχι μόνο – κοινωνίες.

Η κρίση οδηγεί στην απελπισία, πρώτα απ’ όλους το πιο ευαίσθητο κοινωνικό τμήμα, την νεολαία, που αντιδρά με τους πιο ποικίλους τρόπους. Από την σπασμωδική αποϊδεολογικοποιημένη ανταπόδοση της βίας και της επιθετικότητας με λεηλασίες και πυρπολήσεις μέχρι το διασυνοριακό χείμαρρο με τις μεγάλες πολιτικοποιημένες αγωνιστικές κινητοποιήσεις των πλατειών.

Πράγματι είναι οι νέοι και οι νέες σήμερα «αυτοί που δεν έχουν να χάσουν τίποτε» καθώς ένα αδιαπέραστο νέφος αβεβαιότητας και καταδίκης σε ισόβιο αδιέξοδο ματαιώνει τα όνειρα και την φαντασία για το μέλλον, για την ίδια τους την ζωή.

Όποιος στέκεται στις εκφράσεις της βίας και μόνο δεν καταλαβαίνει τίποτα! Αυτή η νεολαία που εκρήγνυται και ξεσπά είναι ένα ευανάγνωστο σήμα, των σαστισμένων μπροστά στην πρωτοφανή επίθεση ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Σε χώρες, περιοχές, πόλεις, γειτονιές που οι κοινωνικές υπηρεσίες αποδομούνται, η παιδεία διαλύεται, ο αποκλεισμός κυριαρχεί στο χώρο της νεανικής εργασίας η αγανακτισμένη απάντηση, μέσα από τις πιο ποικίλες και τις πιο αντιφατικές μορφές, δεν θα αργήσει να έρθει.

Για χώρες όπως η Ελλάδα τα γεγονότα στο Λονδίνο και τις άλλες βρετανικές πόλεις δεν είναι μια προειδοποίηση. Είναι μια πρόβλεψη.

Υπάρχουν πολύ μεγάλες διαφορές στην πολιτικοποίηση, στις μορφές δράσεις, στους πρωταγωνιστές, στην ηλικία των συμμετεχόντων, στην ανάταση ή στον φόβο που προκαλούνται, ανάμεσα στις εκδηλώσεις της νεολαίας στην πλατεία Ταχρίρ, την Πουέρτα ντελ Σολ και την πλατεία Συντάγματος και τις εκρήξεις της αγγλικής και γαλλικής νεολαίας στις αστικές γειτονιές και τα προάστια.

Μια κοινή όμως κλωστή συνδέει το ένστικτο και το συναίσθημα όλων αυτών των νέων. Ο κόσμος αυτός, ο παλιός και σάπιος, χωρίς παιδεία, χωρίς δουλειά, χωρίς δημοκρατία, χωρίς δυνατότητες για όνειρα και σχεδιασμούς, χωρίς χώρο για φαντασία και εν τέλει για ζωή, αυτός ο κόσμος που έχει για θεούς τις αγορές και τους τραπεζίτες και για αγγέλους σιδερόφρακτα ματ, αστυνομία που σκοτώνει χωρίς να δίνει λόγο και «μεγάλους αδελφούς» δεν είναι δικός τους. Δεν έχει χώρο για αυτούς. Είναι εχθρός τους. Είναι σε πόλεμο μαζί του.

Τα γεγονότα στο Λονδίνο είναι και μια σαφής προειδοποίηση για την αριστερά και τον κίνδυνο μόνιμης αποξένωσής της από τις πιο πληβειακές δυνάμεις της νέας γενιάς. Όλες οι μεγάλες στιγμές της αριστεράς πραγματώθηκαν μαζί με τη νεολαία. Ούτε μια χωρίς αυτή.

Η αριστερά που θέλουμε, που έχουμε ανάγκη στην σύγχρονη εποχή πρέπει να σπάσει την αποξένωση από τη νέα γενιά, τη δύναμη του μέλλοντος. Να βγει απ’ το κάδρο του παλιού κόσμου. Να σηματοδοτήσει ξανά στους αποκλεισμένους νέους το νέο! Να συνδέσει αποτελεσματικά τις δραματικές εμπειρίες του παρόντος με την μνήμη του κινήματος. Να αποτελέσει πόλο έλξης της νεολαίας μα και της ευρύτερης κοινωνικής πλειοψηφίας δίνοντας εγγυήσεις για την εναλλακτική προοπτική με ελπίδες, αξίες, ιδέες, στόχους μα κυρίως πράξεις. Πράξεις ανατροπής και αλληλεγγύης που θα διαπνέονται από την πιο βαθιά εμπιστοσύνη στην αυτενέργεια και την κίνηση του ίδιου του κόσμου, των εργαζόμενων, των γυναικών, της νεολαίας.

Αθήνα 9 Αυγούστου 2011

http://tometopo.gr/index.php/news-/654-2011-08-09-22-31-32

Aνακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις

Τα τελευταία 24ωρα παρακολουθούμε μια όξυνση στα επεισόδια της οικονομικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Από τον καυγά μεταξύ του προέδρου των ΗΠΑ Ομπάμα και του αμερικάνικου πολιτικού συστήματος γενικότερα με τον οίκο αξιολόγησης S&P ,που υποβάθμισε την χώρα ,παρά την λύση που δόθηκε στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους κριτικάροντας την πυγμή και την αποφασιστικότητα της αμερικανικής κυβέρνησης, προκαλώντας έτσι την πτώση των χρηματιστηρίων διεθνώς, μέχρι τις προσπάθειες του κεντρικού ευρωπαίου τραπεζίτη Τρισέ να περιορίσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις στην Ιταλία και την Ισπανία ,αγοράζοντας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τα ομόλογα των αντίστοιχων χωρών.

Το ενδιαφέρον εδώ βρίσκεται στην «μυστική» επιστολή του Τρισέ προς τον Μπερλουσκόνι, πρωθυπουργό της έβδομης ισχυρότερης οικονομίας, με λεπτομερείς οδηγίες για το αναγκαίο πρόγραμμα λιτότητας που πρέπει να εφαρμόσει!

Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο, όπου οι «αγορές», τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, οι ίδιοι οι τραπεζίτες διεκδικούν τον ρόλο του καθοδηγητή των κυβερνήσεων, στην ΕΕ μα και στις ίδιες τις ΗΠΑ πρέπει να κατανοηθεί και η κατάσταση στην χώρα μας.

Κοινός παρονομαστής όλων των περιπτώσεων είναι η βίαιη μεταφορά των βαρών και των αδιεξόδων της κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, της οικονομίας της κερδοσκοπικής φούσκας, στην πλάτη του κόσμου της εργασίας, στην πλάτη των λαών με όρους που καταργούν ακόμη και τα προσχήματα δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Η απάντηση για την κοινωνική πλειοψηφία δεν βρίσκεται σε κάποια φαεινή ιδέα που θα ρυθμίσει τα αδιέξοδα εντός του υφιστάμενου οικονομικού πλαισίου! Αντίθετα βρίσκεται στην αποφασιστική άρνηση του δρόμου της κοινωνικής ερήμωσης και της καταστροφής. Στην άρνηση των πολιτικών υπηρετών, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και ΣΙΑ, των τραπεζιτών και των πιο σκληρών καπιταλιστικών κέντρων στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς.

Στην χώρα μας διαμορφώνεται η δυνατότητα διεξόδου για τον κόσμο της εργασίας και τον ελληνικό λαό μα και η προοπτική για τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς. Δυνατότητα που προσφέρει ο ρόλος της ως «αδύναμου κρίκου» του ευρωπαϊκού και διεθνούς συστήματος. Προϋποθέτει την ανάληψη της ευθύνης από την Αριστερά να συσπειρώσει τον λαό γύρω από τον άμεσο στόχο της στάσης πληρωμών προς τους δανειστές, της πτώσης της κυβέρνησης και της εκδίωξης της Τρόικας, της ανατροπής όλων των αντεργατικών, αντιλαϊκών μέτρων. Απαιτεί την ενίσχυση και στήριξη όλων των κοινωνικών αγώνων στην κατεύθυνση συγκρότησης μαζικού μετώπου ανατροπής και αλληλεγγύης.

Στην εποχή που χαρακτηρίζεται αφενός από τις δικτατορίες των αγορών και τις υποτελείς και αντιδημοκρατικές κυβερνήσεις και αφετέρου από τα κινήματα των «αγανακτισμένων» και εξεγερμένων λαών ας προετοιμάσουμε με τον καλύτερο τρόπο την φθινοπωρινή εργατική, νεολαιίστικη, λαϊκή αντεπίθεση.

Όλοι και όλες τον Σεπτέμβρη στο Σύνταγμα και στις «πλατείες» των πόλεων, των σχολών, των εργασιακών χώρων.

Αθήνα 8 Αυγούστου 2011

http://tometopo.gr/index.php/news-/646-2011-08-08-14-59-33

Aνακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής σχετικά με τις εξαγγελίες του Υπουργού Δικαιοσύνης

Ο υπ. Δικαιοσύνης εξήγγειλε χθες μια σειρά μέτρων σχετικά με τους νόμους περί ναρκωτικών, το ίντερνετ καθώς και την αντιμετώπιση των κοινωνικών εκδηλώσεων και διαμαρτυριών με την ενίσχυση των κατασταλτικών μέσων.

Η αποποινικοποίηση της χρήσης και του χρήστη καθώς και η ανάληψη της ευθύνης από το δημόσιο σύστημα υγείας της παροχής των θεραπευτικών μεθόδων απεξάρτησης είναι στοιχειώδη μέτρα κατακτημένα στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης εδώ και δεκαετίες, κατακτήσεις των κοινωνιών και των κινημάτων και έπρεπε να είχαν παρθεί προ καιρού. Η δίωξη και η φυλάκιση του χρήστη ουσιών δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα των ναρκωτικών και οδηγεί στον άδικο εγκλεισμό στις φυλακές εξαρτημένους ανθρώπους ως κοινούς εγκληματίες.

Ωστόσο αποτελεί προφανή αντίφαση και υποκρισία η εξαγγελία ενός τέτοιου μέτρου την ίδια ώρα που η κυβερνητική πολιτική κατεδαφίζει το κράτος πρόνοιας και συστηματοποιεί την περιστολή της δημοκρατίας και των λαϊκών και εργατικών κατακτήσεων. Σκληραίνει δηλαδή τους κοινωνικούς όρους που οδηγούν τον κόσμο και κυρίως την νεολαία στα αδιέξοδα και την απελπισία και αποτελούν υπόβαθρο της εξάπλωσης των ναρκωτικών.

Ταυτόχρονα με την εξαγγελία περί ναρκωτικών ο υπουργός εξήγγειλε μέτρα λογοκρισίας και ελέγχου της διακίνησης ιδεών και απόψεων στο ίντερνετ με σαφή υπαινιγμό περί «κουκουλοφόρων».

Τέλος δίχως ν΄αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων αναφέρθηκε στην στόχευση περιορισμού της δυνατότητας δημόσιων συγκεντρώσεων και την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών με την εκτεταμένη χρήση καμερών αλλά και πλαστικών σφαιρών και την χρήση νερού κατά των διαδηλωτών.

Η κυβέρνηση των πιο σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, σύμμαχος και συνεργάτης των πιο άγριων καπιταλιστικών κέντρων της Ευρώπης και διεθνώς, η κυβέρνηση που είναι αποφασισμένη να συγκρουστεί με την κοινωνική πλειοψηφία και να καταστείλει τις κοινωνικές αντιδράσεις προετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες εκτιμώντας σωστά πως θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει την μαζική κοινωνική οργή και διαμαρτυρία.

Απέναντι στις κυβερνητικές εκτιμήσεις και σχεδιασμούς μόνος δρόμος για την νεολαία, τους εργαζόμενους και τον λαό είναι η επιβεβαίωση των φόβων της κυβέρνησης.

Το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας δεν πρέπει και δεν θα είναι η διαχείριση της απελπισίας της αλλά η κατάκτηση της ζωής με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι εικόνες απ’ το μέλλον έρχονται και πάλι από την Αίγυπτο όπου η εξέγερση της πλατείας Ταχρίρ, μια ανοιχτή κοινωνική διαδικασία οδήγησε τον Μουμπάρακ σιδεροδέσμιο στο κλουβί του κατηγορούμενου.

Όλες και όλοι στο φθινοπωρινό ραντεβού στην πλατεία Συντάγματος και τις «πλατείες» σε κάθε πόλη, σχολή και εργασιακό χώρο।

http://tometopo.gr/index.php/news-/633-2011-08-04-20-37-16

Η νέα αφίσα του ΑΚΕΠ

ΑΚΕΠ - Γραφείο τύπου

"Πάρτυ" αυτοί, πάρτυ και εμείς!

Μας πήραν και τα... βρακιά και το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής κάνει πάρτυ!

Ενω "αυτοί" έχουν στήσει πάρτυ με γερό φαγοπότι για... πάρτη τους, για τη σωτηρία της πατρίδας βεβαίως, το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής ετοιμάζει το δικό του πάρτυ, προσαρμοσμένο στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης.

Με μια λιτή πρόσκληση μας καλεί να βρεθούμε την Παρασκευή 8 Ιουλίου, στις 9:30μμ, στο ''Μαρσέιγ'', στην οδό Μασσαλίας 11, όπου θα φάμε λιτά, θα πιούμε εξίσου λιτά και, αν έχουμε και κανένα ευρώ περισσευούμενο, μας ζητάει να το ρίξουμε στον κουμπαρά του (μάλλον εντελώς άδειος θα είναι...)

Για "δόλωμα" ρίχνεται η ιδέα για λαχειοφόρο αγορά, με ο,τι προαιρείται ο καθείς (βιβλία,κανένας πίνακας, κοκ).

Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής δεν καλεί μονο στενούς φίλους. Φέρτε και τους συγγενείς σας και τους δικούς σας φίλους!

Μένει να διευκρινισθεί αν μετά τα ποτά και την εύθυμη συντροφική ατμόσφαιρα οι παρευρισκόμενοι θα τραγουδήσουν τη... Μασσαλιώτιδα.

***ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ***

Παρασκευή, 8 Ιουλίου, 9:30 μμ, όλοι στο "Μαρσέιγ", Μασσαλίας 11

Υ.Γ. Επιτρέπονται μεταμφιεσμένοι με ο,τι ξέμεινε απο τις τελευταίες διαδηλώσεις (μάσκες, γυαλιά, κασκόλ, τις... κουκούλες αφήστε τις στη ρεσεψιόν).

http://www.tometopo.gr/index.php/news-/491-2011-07-06-10-06-09