Το ποίημα του Σέλλεϋ "Στον Κορυδαλό" το αφιερώνουμε σε όσες και όσους αγωνίζονται για αξιοπρέπεια και ελευθερία, σε όσες και όσους αγωνίζονται για την ανατροπή της σημερινής οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης.
Στην γενική απεργία 27-11-2014, να μη λείψει καμιά, να μη λείψει κανείς!
«...Ένας
μικρός κορυδαλός, ένα πουλάκι ταπεινό, γίνεται ο κάτοχος του πιο ευδαιμονικού
μυστικού. Το σύμβολο μιας τελειωμένης κοσμοαντίληψης. Γίνεται το πιο σοφό
πλάσμα, για τούτο και το πιο λεύτερο∙ ο μόνος ικανός εκτιμητής του δώρου της ζωής,
για τούτο και η δόξα του τραγουδιού του. Αυτό κάνει η Ποίηση. Πλάθει κόσμους
ολάκερους, ολοκληρωμένους, που αναδύονται μπροστά στα μάτια μας, τραγουδούνε στ’
αφτιά μας, σπαρταράνε στα χέρια μας και μας μεθούν με τ’ άρωμά τους. Το
απόσταγμά τους κολλάει στον ουρανίσκο μας. Γιατί ο ποιητής τέκνο είναι του
Έρωτα και της Ψυχής. Κρατάει στην άκρη των δαχτύλων του το ακριβό δώρο της δημιουργίας.
Όχι μια σκέψη αποκομμένη, ξεστρατισμένη, όσο κι αν είναι σοβαρή· όχι έναν χτύπο
της καρδιάς αδύναμο ή άχρωμο, μα έναν κόσμο ολόκληρο. Τη γνώση τη βαθιά του
Ωραίου. Και το διυλισμένο, ποιοτικό συναίσθημα που σαρκώνει το Ωραίο στην
ποίηση, πιστεύουμε με όλη μας τη δύναμη, είναι συμπυκνωμένη πνευματικότητα, γι’
αυτό και προοδευτικότητα. Σαν αυτή που μεγαλόδωρα απλώνει μπροστά μας ο Σέλλεϋ
με την (...) ωδή του. Μ’ αυτή την τρέλα την αρμονική που ραίνει το στόμα του
κι εμείς την κοινωνούμε...» (Μαρία Λαέρτη)
Στον
Κορυδαλό, Π.Μ.Σέλλεϋ
(Απόδοση: Αργύρη
Εφταλιώτη)
Γειά
σου, χαρούμενη ψυχή, -πουλί δεν είσαι,-γειά σου!
Σε
ποιον ουράνιο τόπο
Γεννήθηκες
και μας σκορπάς απ’ τη χρυσή καρδιά σου
Ένα
τραγούδι ατέλειωτο, με τέχνη δίχως κόπο!
Κάθε
στιγμή και πειο ψηλά σαν φλόγα από ’δω πέρα
Ελεύθερη
ανεβαίνεις.
Απλόνεις
τα φτερούγια σου στα βάθη του αιθέρα,
Κι’
όσο πηγαίνεις μας λαλείς, όσο λαλείς πηγαίνεις.
Print 
PDF
